Συμπόσιον (ซิมโพเซียม)

ซิมโพเซียม (Symposium) ซึ่งยังคงรักษาชื่อเดิมในภาษากรีกว่า Συμπόσιον เป็นหนึ่งในผลงานที่วรรณกรรมและแนวคิดกรีกโบราณยังคงส่งผลต่อศตวรรษต่อ ๆ มา ลำดับการกล่าวสุนทรพจน์ในงานเลี้ยงสังสรรค์ได้เปลี่ยนผ่านความรักจากความปรารถนาในรูปกายไปสู่การยกระดับทางปรัชญามุ่งสู่ความงามและความจริง

ซิมโพเซียมเป็นหนึ่งในบทสนทนาแบบโซเครตีสของเพลโต นักปรัชญากรีกโบราณผู้เป็นศิษย์ของโซเครตีส ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของผู้เขียนและเป็นหนึ่งในสิ่งสร้างสรรค์ที่สวยงามที่สุดของวรรณกรรมโบราณ ช่วงเวลาการประพันธ์คาดว่าอยู่หลังปี 385 ก่อนคริสตกาล

เนื้อหาเริ่มต้นด้วยบทนำในรูปแบบบทสนทนาระหว่างอพอลโลโดรัสกับเพื่อนๆ ซึ่งหนึ่งในนั้นขอให้อพอลโลโดรัสเล่าเรื่องการสนทนาเกี่ยวกับความรักที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงของอากาทอน เนื่องในโอกาสที่เขาได้รับชัยชนะในการประกวดบทละครเมื่อปี 416 ก่อนคริสตกาล

ในงานเลี้ยงนี้มีบุคคลสำคัญมากมายเข้าร่วม เช่น อริสโตเดมัส, ฟีดรัส, อากาทอน, นายแพทย์อีริกซีมาคัส, พอซาเนียส, อริสโตฟาเนส, อัลคิเบียดิส และโซเครตีส ผู้เข้าร่วมตัดสินใจที่จะใช้เวลาในค่ำคืนนี้ไปกับการสนทนาในหัวข้อเฉพาะทางปรัชญาแทนที่จะเป็นการดื่มกินอย่างบ้าคลั่ง หัวข้อของงานเลี้ยงคือการค้นหาเนื้อแท้ของความรัก: "ความรักคืออะไร?"

ตลอดทั้งบทสนทนาประกอบด้วยสุนทรพจน์ที่น่าสนใจ เช่น ฟีดรัสที่มองว่าความรักเป็นเทพเจ้าที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งกระตุ้นให้มนุษย์ทำวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่ พอซาเนียสที่แบ่งความรักออกเป็นสองแบบคือความรักทางกายและความรักทางจิตวิญญาณที่สูงส่งกว่า และนายแพทย์อีริกซีมาคัสที่มองความรักในแง่ของความสมดุลของพลังงานในร่างกาย

อริสโตฟาเนสได้เล่าตำนานอันโด่งดังเกี่ยวกับมนุษย์ที่มีร่างกายติดกันในอดีตซึ่งถูกเทพซุสผ่าแยกออกเป็นสองส่วน ทำให้มนุษย์ต้องออกตามหา "อีกครึ่งหนึ่ง" ของตนเองเพื่อเติมเต็มความรู้สึกสมบูรณ์

การเข้าถึงซิมโพเซียมในภาษาต้นฉบับช่วยให้ผู้อ่านเข้าใกล้จังหวะ การให้เหตุผล ภาพพจน์ และการเน้นย้ำเชิงนาฏศิลป์ที่การแปลอาจตีความไปในรูปแบบต่างๆ งานชิ้นนี้ไม่ได้สำคัญเพียงเพราะความเก่าแก่ แต่ยังคงเป็นจุดอ้างอิงที่มีชีวิตสำหรับนักเขียน นักปรัชญา นักประวัติศาสตร์ คนทำละคร และผู้อ่านที่เผชิญกับคำถามที่เกี่ยวข้องในปัจจุบัน