Where Angels Fear to Tread

Where Angels Fear to Tread is een roman uit 1905 van E. M. Forster. De titel is ontleend aan een regel uit het gedicht An Essay on Criticism van Alexander Pope: "For fools rush in where angels fear to tread" (Want dwazen stormen binnen waar engelen niet durven te treden). De BBC bewerkte de roman in 1966 voor televisie als een Play of the Month. In 1991 werd het verfilmd door Charles Sturridge, met rollen voor Rupert Graves, Giovanni Guidelli, Helen Mirren, Helena Bonham Carter en Judy Davis. Een tiendelige radiobewerking van de roman werd uitgezonden op BBC Radio 4. Een opera gebaseerd op de roman door Mark Weiser ging in 1999 in première aan het Peabody Institute of Music en beleefde zijn professionele première bij Opera San Jose in 2015.

Tijdens een reis naar Toscane met haar jonge vriendin en reisgenote Caroline Abbott, valt de weduwe Lilia Herriton als een blok voor Gino, een knappe Italiaanse man die veel jonger is dan zijzelf, en besluit te blijven. Woedend stuurt de familie van haar overleden echtgenoot Lilia's zwager Philip naar Italië om een ongewenst huwelijk te voorkomen, maar hij komt te laat. Lilia is al getrouwd met Gino en raakt opnieuw zwanger. Ze schenkt het leven aan een zoon, maar sterft in het kraambed. Caroline besluit opnieuw naar Toscane te gaan om het kind te redden van wat zij ziet als een moeilijk leven. Om niet achter te blijven sturen de Herritons Philip opnieuw naar Italië, ditmaal vergezeld door zijn zus Harriet, om de reputatie van de familie te redden. Naar de buitenwereld toe laten ze weten dat het zowel hun recht als hun plicht is om naar Italië te reizen om de voogdij over de zuigeling te verkrijgen, zodat hij als Engelsman kan worden opgevoed. In het geheim geven ze echter niets om het kind, alleen om de publieke opinie. Philip en Harriet ontmoeten Caroline in Monteriano. Zowel Philip als Caroline vallen uiteindelijk voor de charme van Italië, waardoor ze gaan wankelen in hun oorspronkelijke doel. Bovendien ontdekken ze dat Gino vurig toegewijd is aan de zoon van hem en Lilia. Terwijl ze hun missie als verloren beschouwen, ontvoert Harriet de baby, maar het kind komt per ongeluk om het leven wanneer de koets waarin hij zit omslaat. Als Gino het nieuws hoort, valt hij Philip aan, maar de twee worden verzoend na bemiddeling van Caroline. Gino's fysieke uitbarsting tegenover Philip doet Philip beseffen wat het is om werkelijk te leven. Het schuldgevoel van Harriet zorgt ervoor dat ze haar verstand verliest. Uiteindelijk, terwijl Philip en Caroline terugkeren naar Engeland, beseft hij dat hij verliefd is op Caroline, maar dat hij nooit met haar samen kan zijn, omdat zij op dramatische wijze bekent verliefd te zijn op Gino.

De recensent van het Britse dagblad The Manchester Guardian schreef in augustus 1905: "Where Angels Fear to Tread is helemaal niet het soort boek dat de titel suggereert. Het is niet flauw, sentimenteel of alledaags. Het motief van het verhaal [...] is bekend en gewoon genoeg, maar de setting en behandeling van dit motief zijn bijna schokkend origineel". De recensie merkte "een aanhoudende zweem van cynisme op die de neiging heeft af te stoten, maar het cynisme zit niet diep. [...] [H]et neemt de vorm aan van een bittere komedie die, onverwacht en met een echte dramatische kracht, culmineert in een groteske tragedie." Het concludeerde: "We vragen ons af of E.M. Forster iets barmhartiger zou kunnen zijn zonder aan kracht en originaliteit in te boeten. Een experiment zou het proberen waard kunnen zijn." Lionel Trilling schreef: "Forsters eerste roman verscheen in 1905. De auteur was 26, geen opmerkelijke leeftijd voor een debuutroman, tenzij de roman, zoals die van Forster, een compleet en volwassen werk is dat wordt gedomineerd door een frisse en indrukwekkende intelligentie".