รถไฟสายทางช้างเผือก

วรรณกรรมชิ้นเอกของมิยาซาวะ เคนจิ เรื่อง 『รถไฟสายทางช้างเผือก』 (Ginga Tetsudo no Yoru) เป็นนิทานที่เล่าเรื่องราวของจิโอวานนี เด็กชายผู้โดดเดี่ยวที่ได้ขึ้นรถไฟข้ามกาแล็กซีไปพร้อมกับคัมพาเนลลา เพื่อนสนิทของเขา เพื่อออกเดินทางสู่ทริปในจินตนาการ ผลงานเรื่องนี้ถูกทิ้งไว้ในสภาพต้นฉบับที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์เนื่องจากการเสียชีวิตของผู้เขียน โดยมีการแก้ไขหลายครั้งตั้งแต่ฉบับร่างแรกจนถึงฉบับสุดท้าย ทำให้เกิดการตีความที่หลากหลายในหมู่ผู้นำเสนอและนักวิจัย ตลอดการเดินทางจากกางเขนเหนือสู่กางเขนใต้ในมิติที่แตกต่าง พวกเขาได้พบกับผู้คนมากมาย เช่น นักวิชาการที่กำลังขุดค้นซากฟอสซิลริมชายหาด ชายผู้จับนกมาขาย และสองพี่น้องที่รอดชีวิตจากเรือสำราญที่ชนภูเขาน้ำแข็ง จนกระทั่งสุดท้ายคัมพาเนลลาก็หายตัวไปหลังจากทิ้งคำพูดว่า "นั่นคือแม่ของผมที่อยู่ที่นั่น" คำถามที่ว่า "ความสุขที่แท้จริงคืออะไรกันแน่" ที่ปรากฏในเรื่อง กลายเป็นแกนกลางสำคัญที่ยังคงก้องอยู่ในใจผู้อ่านมากมายจนถึงปัจจุบัน อิทธิพลของผลงานนี้ต่อวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นมหาศาล ในปี 1985 ได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์อนิเมชั่นโดยผู้กำกับ ซูกิอิ กิซาบุโร และต้นร่างโดย มาซุมุระ ฮิโรชิ แม้จะมีการดัดแปลงครั้งใหญ่โดยให้ตัวละครเป็นแมว แต่นักวิจารณ์ภาพยนตร์ โยโดงาวะ นางาฮารุ ก็ยกย่องว่า "เมื่อผ่านไปสิบปี เรื่องนี้จะฟื้นคืนชีวิตในฐานะผลงานชิ้นเอก" และจัดให้เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมอันดับ 2 ตลอดกาลของเขา ดนตรีประกอบโดย โฮโซโนะ ฮารุโอมิ ก็ได้รับความนิยมอย่างสูงและยังคงถูกใช้ในงานโฆษณาต่อมาอีกหลายปี นอกจากนี้ 『Galaxy Express 999』 ของ มัตสึโมโตะ เรจิ รวมถึงศิลปินต่างรุ่นอย่าง อุทาดะ ฮิคารุ, โยเนสึ เคนชิ และ BUMP OF CHICKEN ต่างก็นำแรงบันดาลใจจากเรื่องนี้ไปใช้ แม้แต่ มิยาซากิ ฮายาโอ ก็เคยกล่าวแสดงความเคารพต่อผลงานนี้ในการสัมภาษณ์ อิทธิพลของมันครอบคลุมไปถึงมังงะ ดนตรี ละครเวที และท้องฟ้าจำลอง ทั่วทั้งป็อปคัลเจอร์ของญี่ปุ่น ชุดความคิดเรื่องการมีชีวิตอยู่เพื่อ "ความสุขที่แท้จริงของทุกคน" สะท้อนถึงศรัทธาและวิถีชีวิตของเคนจิเอง โทมิตะ อิซาโอะ ได้นำเรื่องนี้มาเป็นบทที่ 5 ใน "Ihatov Symphony" เพื่อฉลองครบรอบ 100 ปีวันเกิดของเขา และนักดนตรีอย่าง ทาเทโนะ อิซึมิ และ สุกาวะ โนบุยะ ก็ได้สร้างสรรค์ผลงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากจักรวาลของเคนจิอย่างต่อเนื่อง การที่เรื่องราวที่ยังไม่จบนี้สามารถดึงดูดศิลปินหลากหลายแขนงมาได้อย่างยาวนาน คือหลักฐานที่พิสูจน์ถึงพลังอันเป็นสากลในงานสร้างสรรค์ของเคนจิได้ดีที่สุด