ตำนานโฮอิจิไร้หู

เมื่อเสียงบีวะปลุกคนตาย หนึ่งในเรื่องสยองขวัญคลาสสิกที่สุดของญี่ปุ่น

〈ตำนานโฮอิจิไร้หู〉 เล่าเรื่องราวของโฮอิจิ นักเล่นบีวะตาบอดผู้มีความเชี่ยวชาญในการขับร้อง "ตำนานเฮเกะ" จนถูกเหล่าวิญญาณตระกูลเฮเกะเรียกตัวไป เพื่อปกป้องเขา พระสงฆ์ได้เขียนพระสูตรไว้ทั่วตัวของเขา แต่กลับลืมเขียนที่ใบหู นำไปสู่บทสรุปที่ทั้งน่าสยดสยองและโศกเศร้า เรื่องราวนี้ผสมผสานดนตรี ความทรงจำแห่งสงคราม เครื่องรางทางพุทธศาสนา และความยึดติดของคนตายเข้าไว้ด้วยกันอย่างแนบแน่น

โคอิซูมิ ยาคูโมะ ได้นำเรื่องเล่าพื้นบ้านนี้มาเรียบเรียงใหม่เป็นภาษาอังกฤษ ทำให้มันกลายเป็นบทประพันธ์ตัวแทนที่ผู้อ่านทั่วโลกรู้จักในฐานะเรื่องผีญี่ปุ่น ชีวิตที่เร่ร่อนและตำแหน่งทางวัฒนธรรมที่คาบเกี่ยวของเขานั้น ทำให้เขาสามารถเขียนตำนานท้องถิ่นให้ออกมาเป็นวรรณกรรมที่ดูแปลกใหม่แต่สัมผัสได้จริง เขาไม่ได้เขียนถึงวิญญาณเพื่อความตกใจเพียงอย่างเดียว แต่เขียนให้เป็นเหมือนเสียงสะท้อนจากบาดแผลทางประวัติศาสตร์

หากเปรียบเทียบกับผลงานสมัยใหม่ เรื่องนี้สามารถอ่านควบคู่ไปกับการตีความปีศาจและความรู้ของ เคียวโงกุ นัตสึฮิโกะ หรือเปรียบเทียบกับการนำเสนอสายตาของคนตายและความไม่เที่ยงในแอนิเมชันเรื่อง "The Heike Story" ได้ เหมาะสำหรับเป็นจุดเริ่มต้นก้าวแรกของการเข้าสู่โลกแห่งเรื่องสยองขวัญญี่ปุ่น