Kotto: Being Japanese Curios, with Sundry Cobwebs

Het verzamelen van de subtiele sensaties van Japan tussen antiek, legendes en dromen

De titel van "Kotto: Being Japanese Curios, with Sundry Cobwebs" verwijst naar antiek, curiosa en verhalen omhuld door de tijd. Dit boek bevat hoofdstukken zoals "The Legend of Yurei-Daki", "In a Cup of Tea", "Ikiryo", "Shiryo", "The Story of O-Kame" en "The Eater of Dreams", met onderwerpen variërend van spookverhalen (Kwaidan) en fabels tot folklore, dromen, alledaagse anekdotes en filosofische essays. De catalogusbeschrijving van Project Gutenberg typeert het als een Engelstalig werk over Japanse sociale gebruiken en vreemde verhalen. Waar "Kwaidan" zich meer concentreert op spooklegendes, lijkt "Kotto" op een lade vol oude spullen: elk object draagt spinnenwebben, geuren, een tastbaar gevoel en onvoltooide herinneringen met zich mee.

Auteur Lafcadio Hearn (Koizumi Yakumo) werd in 1850 in Griekenland geboren en verfijnde zijn schrijfstijl in de Amerikaanse journalistiek, waar hij uitblonk in het beschrijven van immigranten, het leven aan de onderkant van de samenleving, de Creoolse cultuur en volksgeloof. Deze ervaring zorgde ervoor dat hij, eenmaal in Japan, niet alleen het geïnstitutionaliseerde "Japan" zag, maar vooral oog had voor kleine plaatsen, oude verhalen, het geloof van het gewone volk en zintuiglijke details. Na zijn aankomst in Japan in 1890 ontmoette hij in Matsue zijn vrouw Setsu Koizumi. Via haar en lokale bewoners hoorde hij talloze legendes, die hij in zijn Engelstalige proza transformeerde tot Japanse verhalen voor een wereldwijd publiek. Hearn stierf in 1904; "Kotto" werd gepubliceerd in 1902 en behoort tot de werken uit zijn volwassen Japanse schrijfperiode.

De relatie tussen "Kotto" en Hearn is als een catalogus van de spirituele verzamelkamer uit zijn latere jaren: hij ordende de dingen die hij tijdens zijn verblijf in Japan hoorde, las en voelde in een reeks korte verhalen zonder haast om ze te classificeren. Deze verhalen lijken soms op spookverhalen, soms op folkloristische aantekeningen en soms op nabeelden van dromen; samen tonen ze Hearns meest fascinerende vermogen, namelijk het beschrijven van culturele verschillen als een tastbare sfeer in plaats van als een kille uitleg. In vergelijking met moderne werken kan "Kotto" worden gespiegeld aan de narratieve stijl van Kyogoku Natsuhiko's "The Requiem from the Darkness", die balanceert tussen kennis, geruchten en het bizarre, of aan de blik op oude sensaties en de onzichtbare orde in de werken van Fuyumi Ono of Kaho Nashiki. Het is bij uitstek geschikt voor lezers die de Japanse bizarre verbeelding willen betreden via "objecten" in plaats van via een enkel plot.