In het struweel

De waarheid verdwijnt tussen de stemmen, de klassieke bron van de moderne onbetrouwbare vertelling

'In het struweel' stelt een moordzaak samen uit meerdere getuigenverklaringen, maar laat elke versie met elkaar in tegenspraak zijn. Hoe dichter de lezer bij de gebeurtenis komt, hoe meer hij ontdekt dat de waarheid mogelijk is verduisterd door begeerte, schaamte, trots en narratieve strategieën. De film Rashomon van Akira Kurosawa is juist een bewerking die 'In het struweel' combineert met 'Rashomon', waardoor het 'Rashomon-effect' een wereldwijd concept werd om meervoudige waarheden te beschrijven.

Ryūnosuke Akutagawa werd in 1892 geboren in Tokio en begon met schrijven tijdens zijn studie Engelse literatuur aan de Keizerlijke Universiteit van Tokio. Hij brak door toen zijn verhaal 'De neus' werd geprezen door Natsume Soseki. Hij was bedreven in het herschrijven van klassiek materiaal zoals de Konjaku Monogatarishū, waarbij hij de onrust van de moderne mens presenteerde met een precieze stijl en kille psychologische analyse. In 1927 pleegde hij op 35-jarige leeftijd zelfmoord na een lange periode van zenuwinvallen en slapeloosheid.

De relatie tussen dit werk en Akutagawa belichaamt zijn grootste talent: de modernisering van klassiek materiaal. Een eeuwenoude zaak wordt omgezet in een modern psychologisch en narratief-epistemologisch vraagstuk. Vergeleken met moderne werken vertoont het parallellen met de wijze waarop auteurs als Keigo Higashino en Kanae Minato omgaan met getuigenissen en subjectieve waarheid, en deelt het zijn oorsprong met de veelvoorkomende misdaadverhalen met meerdere perspectieven in films en series.