Het kasteel van Otranto

Het kasteel van Otranto is een roman van Horace Walpole. Het werd voor het eerst gepubliceerd in 1764 en wordt algemeen beschouwd als de eerste gotische roman. In de tweede editie paste Walpole het woord 'Gothic' toe op de roman in de ondertitel - A Gothic Story. De roman speelt zich af in een kasteel waar het spookt en combineerde middeleeuwse elementen met terreur in een stijl die sindsdien is blijven bestaan. De esthetiek van het boek heeft de moderne gotische romantiek/horrorboeken, films, kunst, muziek en de goth-subcultuur gevormd. Walpole werd geïnspireerd om het verhaal te schrijven na een nachtmerrie die hij had in zijn neogotische huis, Strawberry Hill House, in Twickenham, Zuidwest-Londen. Bewerend dat hij een geest zag in de nachtmerrie - met een "gigantische gepantserde hand" - verwerkte Walpole beelden hiervan in de roman en putte hij ook uit zijn kennis van de middeleeuwse geschiedenis.

Het kasteel van Otranto vertelt het verhaal van Manfred, de heer van het kasteel, en zijn familie. Het boek begint op de trouwdag van zijn ziekelijke zoon Conrad en prinses Isabella. Kort voor de bruiloft wordt Conrad echter doodgedrukt door een gigantische helm die van bovenaf op hem valt. Deze onverklaarbare gebeurtenis is bijzonder onheilspellend in het licht van een oude profetie: "Dat het kasteel en de heerlijkheid van Otranto van de huidige familie zouden overgaan, wanneer de werkelijke eigenaar te groot zou zijn geworden om erin te wonen." Manfred, doodsbang dat de dood van Conrad het begin van het einde voor zijn lijn betekent, besluit de ondergang af te wenden door zelf met Isabella te trouwen terwijl hij scheidt van zijn huidige vrouw, Hippolita, van wie hij vindt dat ze hem geen goede erfgenaam heeft geschonken gezien de ziekelijke toestand van Conrad voor zijn ontijdige dood. Terwijl Manfred echter probeert met Isabella te trouwen, ontsnapt zij naar een kerk met de hulp van een boer genaamd Theodore, die correct had vastgesteld dat de gigantische helm die Conrad had gedood afkomstig was van het reusachtige standbeeld dat voor de kerk stond. Manfred beschuldigt Theodore ervan toverkracht te hebben gebruikt bij het oproepen van de helm. Manfred beveelt de dood van Theodore terwijl hij praat met de monnik Jerome, die Isabella's veiligheid in de kerk verzekerde. Wanneer Theodore zijn shirt uittrekt om gedood te worden, herkent Jerome een teken onder zijn schouder en identificeert hij Theodore als zijn eigen zoon, en dus van adellijke afkomst. Jerome, die heeft onthuld zelf van adellijke rang te zijn, smeekt om het leven van zijn zoon, maar Manfred zegt dat Jerome ofwel de prinses ofwel het leven van zijn zoon moet opgeven. Ze worden onderbroken door een trompet en de komst van ridders uit een ander koninkrijk die Isabella aan haar vader, Frederic, willen overhandigen, samen met het kasteel, aangezien Frederic een sterkere aanspraak daarop heeft (een andere reden waarom Manfred met Isabella wil trouwen). Dit leidt ertoe dat de ridders en Manfred wedijveren om Isabella te vinden.