Droom van de rode kamer

Deze roman circuleerde aanvankelijk in handgeschreven manuscripten, in die tijd vaak bekend als 《Het verhaal van de steen》 (Shitou Ji). Andere titels die in het boek worden genoemd zijn 《Het verslag van de hartstochtelijke monnik》, 《Het lot van goud en jade》, 《De spiegel van de romantiek》 en 《De twaalf schoonheden van Jinling》. De inleiding vertelt over een brok gesteente dat overbleef nadat de godin Nüwa de hemel had hersteld. Omdat de steen de kwaliteiten miste om de hemel te dichten, veranderde hij in een prachtige jade en vergezelde de bediende Shen-ying naar de sterfelijke wereld voor een reis; vandaar de naam 《Het verhaal van de steen》. Pas na de eerste druk met losse letters in 1791 verving 《Droom van de rode kamer》 de andere namen en werd het de meest gangbare titel.

**Versies en het mysterie van de totstandkoming**

De bestaande versies van 《Droom van de rode kamer》 vallen uiteen in twee hoofdsystemen:

1. **Het Zhi-systeem:** Handgeschreven kopieën met uitgebreid commentaar van onder meer "Zhiyanzhai". De meeste bevatten slechts de eerste 80 hoofdstukken en worden beschouwd als het dichtst bij het oorspronkelijke manuscript van de auteur.

2. **Het Cheng-Gao-systeem:** De versie met 120 hoofdstukken, gedrukt met houten letters en uitgegeven door Cheng Weiyuan en Gao E in 1791 en 1792.

Over de herkomst van de laatste 40 hoofdstukken wordt in de wereld van de 'Roodkunde' (Hongxue) tot op de dag van vandaag gediscussieerd. Geleerden zoals Hu Shi en Lu Xun geloofden dat de laatste 40 hoofdstukken een "vervolg" waren door Gao E of een anonieme schrijver. Schrijvers als Lin Yutang en Bai Xianyong neigen er echter naar dat de laatste 40 hoofdstukken fragmenten van Cao Xueqin bevatten, die door Cheng en Gao zijn hersteld en aangevuld. Hoewel het literaire niveau verschilt van de eerste 80 hoofdstukken, blijft de prestatie onmiskenbaar, aangezien het tragische einde brak met de traditionele conventie van het gelukkige einde.

**Thematiek en de Tuin van de Prachtige Vooruitzichten**

De roman draait om de opkomst en ondergang van de vier adellijke families Jia, Shi, Wang en Xue. Via de tragische liefdesdriehoek tussen Jia Baoyu, Lin Daiyu en Xue Baochai toont het de sociale zeden en de complexiteit van de menselijke natuur in de feodale samenleving.

De auteur creëerde twee contrasterende werelden: de corrupte realiteit buiten de Tuin van de Prachtige Vooruitzichten en het zuivere ideaal erbinnen. De tuin is een veilige haven voor jonge vrouwen, waarin de maker zijn streven naar zuiverheid projecteerde. Echter, naarmate het verhaal vordert, vernietigen de destructieve krachten van de buitenwereld deze ideale wereld, wat leidt tot een onvermijdelijke, tragische desillusie.

**Kernpersonages en de kunst van het benoemen**

Het boek telt meer dan 700 personages, gecentreerd rond de hoofdpersoon Jia Baoyu en het lot van de adellijke vrouwen en dienstmeisjes, bekend als de "Twaalf Schoonheden van Jinling".

- **Jia Baoyu:** Verafschuwt wereldse roem en het starre examensysteem. Hij streeft naar spirituele en esthetische vrijheid en is een man van diepe emotie.

- **Lin Daiyu:** Verheven, buitengewoon getalenteerd en melancholiek. Zij deelt een zielsverwantschap met Baoyu (het 'verbond van hout en steen') en symboliseert pure spiritualiteit.

- **Xue Baochai:** Tactvol, verstandig en maatschappelijk aangepast. Haar verbintenis met Baoyu wordt gezien als het 'voortreffelijke huwelijk van goud en jade' en symboliseert het wereldse ideaal.

Bovendien maakt het boek veelvuldig gebruik van homofonen in namen. Zo suggereren de namen van de vier zussen 'Yuan, Ying, Tan, Xi' de klank voor 'oorspronkelijk zou men moeten zuchten', en staan de namen 'Zhen Shiyin' en 'Jia Yucun' voor 'echte gebeurtenissen verborgen, valse woorden bewaard'.