Arme Mensen

Arme Mensen is de eerste roman van Fjodor Dostojevski, geschreven over een periode van negen maanden tussen 1844 en 1845. Dostojevski verkeerde in financiële problemen door zijn verkwistende levensstijl en zijn beginnende gokverslaving; hoewel hij enkele vertalingen van buitenlandse romans had gemaakt, hadden deze weinig succes, en hij besloot een eigen roman te schrijven om geld in te zamelen. Geïnspireerd door het werk van Gogol, Poesjkin en Karamsin, evenals door Engelse en Franse auteurs, is Arme Mensen geschreven in de vorm van brieven tussen de twee hoofdpersonen, Makar Devoesjkin en Varvara Dobroselova, die arme achterneven van elkaar zijn. De roman toont het leven van arme mensen, hun relatie met rijke mensen en armoede in het algemeen, allemaal veelvoorkomende thema's van het literair naturalisme. Er ontwikkelt zich een diepe maar vreemde vriendschap tussen hen, totdat Dobroselova haar interesse in literatuur verliest, en later ook in het communiceren met Devoesjkin nadat een rijke weduwnaar, de heer Bykov, haar ten huwelijk vraagt. Devoesjkin, een prototype van de klerk die in veel naturalistische literatuur uit die tijd voorkomt, behoudt zijn sentimentele eigenschappen; Dobroselova verlaat de kunst, terwijl Devoesjkin niet zonder literatuur kan leven.

Arme Mensen ontving landelijke lovende kritieken. Dostojevski merkte op dat "geheel Rusland over mijn Arme Mensen spreekt". Zodra Belinski het manuscript van Arme Mensen las, bestempelde hij het als de eerste "sociale roman" van Rusland. Aleksandr Herzen prees het boek in zijn essay "Over de vooruitgang van revolutionaire ideeën in Rusland", waarbij hij wees op de "socialistische tendensen en bezieling" van het boek. Het werk werd door criticus Pavel Annenkov geclassificeerd als een werk van de zogenaamde "natuurlijke school". De krant De Noordelijke Bij schreef: "Nieuws over een nieuw genie, de heer Dostojevski, circuleert door Sint-Petersburg. We weten niet of het zijn echte naam is of een pseudoniem. Het lezerspubliek prijst zijn nieuwe roman, Arme Mensen. Ik heb deze roman gelezen en zei: 'Arme Russische lezers!' De heer Dostojevski is echter een man met enig talent en als hij zijn weg vindt in de literatuur, zal hij in staat zijn iets fatsoenlijks te schrijven." Nikolaj Dobroljoebov schreef in het essay "Vernederde Mensen" uit 1861 dat Dostojevski de arme realiteit bestudeert en humanistische ideeën uitdrukt. Hij prees hem ook voor het illustreren van de menselijke natuur en het tonen van "zielen in het centrum van de diepte die gekooid zijn na het protesteren voor identiteit tegen de uiterlijke, gewelddadige druk, en presenteert dit aan ons oordeel".