Agnes Grey

Agnes Grey is de eerste roman van de Engelse auteur Anne Brontë (geschreven onder het pseudoniem "Acton Bell"), voor het eerst gepubliceerd in december 1847 en heruitgegeven in een tweede editie in 1850. De roman volgt Agnes Grey, een gouvernante, terwijl zij werkt binnen gezinnen van de Engelse landadel. Onderzoek en commentaren van Anne's zus Charlotte Brontë suggereren dat de roman grotendeels is gebaseerd op Anne Brontë's eigen ervaringen als gouvernante gedurende vijf jaar. Net als de roman Jane Eyre van haar zus Charlotte uit 1847, kaart het de precaire positie van de gouvernante aan en hoe dit een jonge vrouw beïnvloedde. De keuze voor het centrale personage stelt Anne in staat om thema's als onderdrukking, misbruik van vrouwen en gouvernantes, isolement en ideeën over empathie te behandelen. Een aanvullend thema is de eerlijke behandeling van dieren. Agnes Grey bootst ook enkele stilistische benaderingen van een bildungsroman na, waarbij ideeën over persoonlijke groei en volwassen worden worden toegepast.

Agnes Grey is de dochter van de heer Grey, een predikant met bescheiden middelen, en mevrouw Grey, een vrouw die haar rijke familie verliet en puur uit liefde trouwde. De heer Grey probeert de financiële status van de familie te verbeteren, maar de koopman aan wie hij zijn geld toevertrouwt sterft bij een schipbreuk, en de verloren investering stort de familie in de schulden. Agnes, haar zus Mary en hun moeder proberen allemaal de kosten laag te houden en extra geld binnen te brengen, maar Agnes is gefrustreerd dat iedereen haar als een kind behandelt. Om zichzelf te bewijzen en geld te verdienen, is ze vastbesloten een betrekking als gouvernante te vinden. Uiteindelijk krijgt ze een aanbeveling van een goedgeplaatste kennis, krijgt ze een baan aangeboden en verkrijgt ze de toestemming van haar ouders. Met de nodige twijfels reist ze naar Wellwood House om voor de familie Bloomfield te gaan werken.

Agnes Grey was populair tijdens de rest van het leven van Anne Brontë, ondanks de overtuiging van veel critici in die tijd dat de roman werd ontsierd door "grofheid" en "vulgair gedrag", maar verloor daarna wat van zijn populariteit vanwege het vermeende moraliserende karakter. In de 20e eeuw nam het onderzoek door wetenschappers naar Agnes Grey en Anne Brontë echter toe. In Conversation in Ebury Street gaf de Ierse romanschrijver George Moore een veel geciteerd voorbeeld van deze nieuwere recensies, waarin hij de stijl van de roman openlijk prees. F. B. Pinion was het er grotendeels mee eens dat Agnes Grey een meesterwerk was. Pinion vond echter dat Moores onderzoek van het stuk een beetje extreem was en dat zijn "preoccupatie met stijl hem blind moet hebben gemaakt voor de volharding van haar morele doel" in Agnes Grey.