ฮาวาร์ดส์ เอนด์ (Howards End)

ภาพรวมหนังสือ

เรื่องราว:
พี่น้องตระกูลชเลเกลผู้มีการศึกษา, ครอบครัววิลค็อกซ์ผู้มั่งคั่ง และลีโอนาร์ด บาสต์ เสมียนผู้ดิ้นรน อาศัยอยู่ในอังกฤษที่ทับซ้อนกันแต่แทบไม่เคยเข้าใจกันและกัน มิตรภาพ มรดกที่มีข้อพิพาท และการแทรกแซงด้วยความหวังดีหลายครั้งได้ดึงดูดพวกเขามาบรรจบกันที่ ฮาวาร์ดส์ เอนด์ บ้านในชนบทที่เป็นมากกว่าแค่ทรัพย์สิน ใครควรเป็นเจ้าของที่นั่น—และใครจะสามารถเชื่อมโยงวัฒนธรรม เงินทอง และชีวิตสามัญเข้าด้วยกันได้—คือแรงขับเคลื่อนในตลกเสียดสีสังคมที่ทั้งเห็นอกเห็นใจและสั่นประสาทของฟอร์สเตอร์

จุดเด่นของการอ่าน:
วลี “เชื่อมโยงกันเท่านั้น” (Only connect) ถูกนำมาทดสอบมากกว่าแค่การเฉลิมฉลอง ฟอร์สเตอร์เคลื่อนย้ายอย่างมีไหวพริบระหว่างห้องรับแขก การเดินทางด้วยรถไฟ จดหมาย และการพบปะที่น่าอึดอัดใจ เพื่อเปิดเผยว่าความเห็นอกเห็นใจสามารถล้มเหลวได้อย่างไรเมื่อถูกปิดกั้นด้วยอภิสิทธิ์ ตัวบ้านสั่งสมความทรงจำและผลลัพธ์ทางศีลธรรม จนดูเหมือนว่าสถาปัตยกรรมเองกำลังตั้งคำถามว่า ตัวละครกำลังสร้างประเทศอังกฤษแบบไหนขึ้นมา

การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และโทรทัศน์

ภาพยนตร์: Howards End (1992)

กำกับโดย เจมส์ ไอวอรี; สหราชอาณาจักรและญี่ปุ่น; นำแสดงโดย เอ็มมา ทอมป์สัน, แอนโทนี ฮอปกินส์, เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์ และ วาเนสซา เรดเกรฟ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ 3 รางวัลในปี 1993 รวมถึงสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมโดย เอ็มมา ทอมป์สัน

ความแตกต่างจากหนังสือ:
ภาพยนตร์เปลี่ยนบทบรรยายชี้นำและการโต้แย้งทางสังคมของฟอร์สเตอร์ให้กลายเป็นสายตา การตกแต่งภายใน จดหมาย และวัตถุ ในขณะที่บีบอัดสถานการณ์บางอย่างของลีโอนาร์ด บาสต์ และบทวิพากษ์ในนวนิยายลง

ฉบับพิมพ์และการแปล

วิธีเลือกฉบับสำหรับผู้อ่าน:
ฉบับสมบูรณ์ที่มี 22 บท จะรักษาแบบแผนที่ประณีตของการพบปะและผลที่ตามมา ผู้อ่านหน้าใหม่ที่ไม่คุ้นเคยกับการแบ่งชนชั้นสมัยเอ็ดเวิร์ดอาจชอบฉบับที่มีเชิงอรรถเรื่องทรัพย์สิน รายได้ และธรรมเนียมปฏิบัติทางสังคม การแปลควรคำนึงถึงชื่อบ้าน Howards End ให้ชัดเจน และรักษาการสลับอารมณ์ของฟอร์สเตอร์ระหว่างการประชดประชัน ความใกล้ชิด และการสื่อสารกับผู้อ่านโดยตรง

ผู้เขียนและผลงาน

ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1910 Howards End ถือเป็นจุดศูนย์กลางในอาชีพนักเขียนของ อี. เอ็ม. ฟอร์สเตอร์ โดยอยู่กึ่งกลางระหว่างตลกเสียดสีสังคมยุคแรกและ A Passage to India ฟอร์สเตอร์เปลี่ยนประเด็นเรื่องความเชื่อมโยงที่เขาสนใจซ้ำๆ ให้กลายเป็นการทดสอบที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สิน ชนชั้น วัฒนธรรม และความรับผิดชอบทางวัตถุ บ้านในชนบทในนวนิยายเรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจากบ้านในวัยเด็กของเขาเอง ทำให้การโต้แย้งเรื่องมรดกมีพื้นฐานทางอารมณ์ที่ลึกซึ้ง