Achtergrond:
Gepubliceerd in maandelijkse delen van 1847 tot 1848 en gesitueerd rond de Napoleontische oorlogen, verandert de roman de huwelijksmarkt, militaire ambitie, schulden, koloniale rijkdom en modieuze vertoon in een brede sociale satire.
De centrale spanning:
Becky Sharp en Amelia Sedley bewegen zich door sterk verschillende vormen van afhankelijkheid terwijl families stijgen en vallen rond geld, reputatie en oorlog. De verteller onderbreekt de actie herhaaldelijk zodat lezers zowel de personages als het plezier van het kijken naar hen moeten beoordelen.
Hoe het schrijven werkt:
Een opdringerige verteller, panoramische beweging, theatrale symboliek, ironie, parallelle carrières en directe aansprekingen van de lezer maken het boek tot een zelfbewuste poppenkast in plaats van een transparante kroniek.
De belofte van Vanity Fair is niet morele troost, maar de sensatie van het kijken naar mensen die identiteiten improviseren onder druk. Becky Sharp stapt de roman binnen met bijna geen geld, geen familiebescherming en een exact begrip van wat een glimlach, een huwelijk of een gerucht kan kopen. Amelia Sedley bezit de zachtere deugden die de samenleving beweert te belonen, maar die deugden laten haar herhaaldelijk niet in staat om de belangen om haar heen te lezen. Door de twee vrouwen naast elkaar te plaatsen, verandert elke salon in een markt en elk compliment in een mogelijke transactie.
Thackeray weigert de stabiele held te bieden die door de ondertitel wordt aangekondigd. Zijn verteller ontmaskert, bewondert, berispt en treedt afwisselend op voor de lezer, terwijl de poppenkast-symboliek ons eraan herinnert dat de verhalenverteller ook het spektakel arrangeert. De Waterloo-hoofdstukken tonen de methode op de grootste schaal: militaire geschiedenis blijft deels buiten beeld terwijl paniek, ijdelheid, logistiek en privé-fantasie bepalen hoe burgers het ervaren. Het resultaat is grappig precies waar het ongemakkelijk is, omdat lezers worden uitgenodigd om te genieten van hetzelfde sociale theater dat de roman wantrouwt.
Lezers die komen van de serie uit 2018 zullen Becky's directe beroep op het publiek herkennen, maar de roman is breder, harder en meer geïnteresseerd in geld dan enige schermversie gemakkelijk kan zijn. Volg schulden, erfenissen, toelagen en onbetaalde rekeningen; ze onthullen relaties lang voor verklaringen van liefde of loyaliteit dat doen. De beloning is een sociale wereld waarin bijna niemand onschuldig is, maar waarin zeer weinig mensen te reduceren zijn tot schurken.
Wat Becky onweerstaanbaar maakt, is niet dat de roman haar stiekem goedkeurt, maar dat zij de prijskaartjes ziet die hangen aan deugden waarvan andere mensen beweren dat ze onbetaalbaar zijn. Zij kan een kamer lezen voordat de fatsoenlijke bewoners toegeven dat het een marktplaats is. Amelia daarentegen verandert loyaliteit in een schuilplaats voor onwelkome kennis. Hun parallelle carrières blijven elke gemakkelijke verdeling tussen cynische intelligentie en morele goedheid verstoren: de ene vrouw begrijpt te veel van de samenleving, de andere te weinig, en beide ontdekkingen brengen kosten met zich mee.
De schaal van de roman is een deel van de verleiding. Een huwelijksaanzoek kan worden onderbroken door een schuld, een militaire campagne kan worden ervaren via bagage en paniek, en een triomfantelijke entree kan al de kiem van sociale uitsluiting bevatten. Thackeray's verteller stapt herhaaldelijk tussen de lezer en de scène, biedt een oordeel aan en stelt vervolgens zijn eigen honger naar optreden tentoon. Dat onstabiele gezelschap zorgt ervoor dat het boek verrassend levendig aanvoelt: we kijken niet alleen naar hypocrieten, maar ons wordt gevraagd waarom hun theater zo aangenaam voor ons is.
Open het boek voor Becky, maar blijf voor de drukke wereld die haar mogelijk maakt. Het plezier is cumulatief: een kleine belediging wordt een financiële aanwijzing, een grap wordt een morele valstrik, en een personage dat honderden pagina's eerder werd afgewezen, keert terug met de macht om een ander leven te veranderen. De lengte geeft ambitie de tijd om van kostuum te veranderen. Aan het eind heeft de lezer niet alleen een sociale klimmer gevolgd, maar een cultuur bewoond waarin bijna iedereen klimt, onderhandelt of doet alsof hij de koop niet opmerkt.
Regisseur: James Strong; Jonathan Entwistle
Productieland: Verenigd Koninkrijk
Cast: Olivia Cooke, Claudia Jessie, Tom Bateman
Verschil met het boek: maakt gebruik van een televisiestructuur van zes afleveringen, plaatst Becky op de voorgrond als het organiserende gezichtspunt en comprimeert het lange sociale panorama van de roman.
Lees alle 67 hoofdstukken met de ondertitel A Novel without a Hero; inkorting maakt van een drukke sociale satire al snel enkel het verhaal van Becky.
Het anti-heldhaftige ontwerp en Becky Sharps sociale intelligentie houden de roman centraal in discussies over ambitie, gender, klassenprestaties en de onbetrouwbare morele autoriteit van vertellers.
Miva, de volgende manier van lezen na het luisterboek
Luister zoals bij een luisterboek en stel op elk moment al je vragen.
Start Miva's verhaalMiva leest niet alleen voor. Miva blijft uitleggen op basis van jouw vragen.