วิเวียน เกรย์ (Vivian Grey)

Vivian Grey เป็นนวนิยายเรื่องแรกของ เบนจามิน ดิสราเอลี ตีพิมพ์โดย เฮนรี โคลเบิร์น ในปี ค.ศ. 1826 เดิมทีตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อผู้แต่ง แต่อ้างว่าเป็นผลงานของ "บุรุษผู้ทันสมัย" (man of fashion) ภาคแรกของหนังสือสร้างความฮือฮาอย่างมากในสังคมลอนดอน อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ในสมัยนั้นเริ่มสงสัยในความผิดพลาดทางภาษาและมารยาททางสังคมหลายจุดในเนื้อหา จนในที่สุดก็ระบุได้ว่าผู้แต่งคือ ดิสราเอลี วัยหนุ่ม (ซึ่งในขณะนั้นยังไม่ได้เข้าสู่แวดวงสังคมชั้นสูง) ดิสราเอลีเขียนเรื่องราวต่อในเล่มที่สองซึ่งออกในปีเดียวกัน และอีกสามเล่มตามมาในปี 1827 ฉบับที่ตีพิมพ์ในปัจจุบันคือฉบับปรับปรุงปี 1853 ซึ่งถูกตัดทอนเนื้อหาออกไปมาก จนนักวิจารณ์อย่าง เวนดี้ เบอร์ตัน มองว่าทำให้เสน่ห์และความสดใหม่ของฉบับปี 1826 สูญหายไป หนังสือเล่มนี้มักถูกนำมาอ้างถึงบ่อยครั้งในการสนทนาเกี่ยวกับอาชีพทางการเมืองและวรรณกรรมของดิสราเอลี

Vivian Grey ติดตามเรื่องราวของตัวเอกชื่อเดียวกับเรื่องตั้งแต่ชีวิตวัยเด็กไปจนถึงความพยายามที่จะประสบความสำเร็จในโลกแห่งการเมือง มีการวิเคราะห์ระบบการศึกษาต่างๆ ที่วิเวียนต้องเผชิญ แต่ระบบการศึกษาขั้นสุดท้ายคือประสบการณ์ ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าให้บทเรียนได้มากที่สุดและรุนแรงที่สุด วิเวียนเลือกการเมืองเป็นอาชีพ และนวนิยายเรื่องนี้สะท้อนถึงความพยายามที่ล้มเหลวของเขาในการก้าวสู่อำนาจผ่านการบงการสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีอิทธิพลแต่ไร้ความสามารถ วิเวียนพยายามรวบรวมพรรคพวกโดยมีมาร์ควิสแห่งคาราบาสเป็นศูนย์กลาง แต่ในที่สุดเขาก็ต้องพ่ายแพ้ต่อความไร้ประสบการณ์และความอ่อนต่อโลกในการรับมือกับกลไกทางการเมือง วิเวียนเผยให้เห็นภาพลักษณ์ของชายหนุ่มที่หลงผิดและจองหอง ผู้ซึ่งไร้ความปรานีในการไขว่คว้าอำนาจ โศกนาฏกรรมในตอนท้ายให้บทเรียนที่โหดร้ายแต่จำเป็นต่อเขาเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ นวนิยายเรื่องนี้สะท้อนถึงสภาพอารมณ์ทางสังคมและการเมืองของอังกฤษในช่วงต้นทศวรรษ 1820 และมุ่งเน้นไปที่คำถามเรื่องการสร้างความก้าวหน้าส่วนบุคคลในโครงสร้างสังคมที่เข้มงวด พล็อตเรื่องมักถูกมองว่าเป็นเรื่องเล่าที่อำพรางไว้เพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับความเกี่ยวข้องของดิสราเอลีกับ จอห์น เมอร์เรย์ ในการตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ The Representative ที่ล้มเหลว

เมื่อตีพิมพ์ในปี 1826 Vivian Grey ได้รับคำวิจารณ์ในเชิงลบเป็นส่วนใหญ่ แต่กลับสร้างกระแสนิยม เอเมอร์สันเขียนไว้ในบันทึกของเขาในปี 1842 ว่า "คนหนุ่มสาวต่างเป็นผู้อ่านและเป็นเหยื่อของ Vivian Grey ไบรอนเคยครองใจอยู่ช่วงหนึ่ง แต่ความนิยมในวิเวียนนั้นยืนยาวกว่า" Vivian Grey จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่เป็นธรรมชาติสำหรับผู้ที่ศึกษาเรื่องราวของดิสราเอลี และเป็นจุดอ้างอิงสำหรับการอภิปรายเกี่ยวกับอาชีพทางการเมืองและงานเขียนของเขา สิ่งนี้เป็นไปได้เฉพาะเมื่อนักวิชาการยอมรับว่าตัวเอกของเรื่องคือภาพสะท้อนของผู้แต่งเอง ข้อมูลเบื้องหลังการประพันธ์ภาคแรก บทบาทของ ซารา ออสเทน ตลอดจนความเข้าใจในธรรมเนียมการตีพิมพ์ในลอนดอนยุค 1820 ท้าทายสมมติฐานที่ว่า วิเวียน เกรย์ คือตัวแทนของเบนจามิน ดิสราเอลี วัยหนุ่ม [ต้องมีการอ้างอิง] นอกจากนี้ แมรี มอนต์กอเมอรี แลมบ์ กวีชาวอังกฤษ ยังนำนามปากกา "Violet Fane" มาจากตัวละครในนวนิยายเรื่องนี้ [ต้องมีการอ้างอิง]