มิดเดิลมาร์ช (Middlemarch)

ภาพรวมของหนังสือ

เรื่องย่อ:
โดโรเธีย บรูก ปรารถนาชีวิตที่มีจุดมุ่งหมายอันยิ่งใหญ่และเข้าใจผิดว่านักวิชาการอย่าง เอ็ดเวิร์ด คาโซบอน จะเป็นผู้นำทางไปสู่จุดนั้นได้ ส่วนหมอเทอร์เทียส ลิดเกต ผู้ทะเยอทะยานเดินทางมาถึงมิดเดิลมาร์ชด้วยความหวังที่จะปฏิรูปวงการแพทย์ แต่กลับพบว่าความรัก หนี้สิน ชื่อเสียง และความสัมพันธ์ในท้องถิ่นสามารถเปลี่ยนทิศทางของอาชีพได้ รอบตัวพวกเขา ทั้งการแต่งงาน มรดก การเลือกตั้ง ความลับ และความเอื้ออาทรเล็กๆ น้อยๆ ได้ถักทอเป็นโครงข่ายชีวิตของเมืองในชนบทแห่งนี้

ไฮไลต์การอ่าน:
จอร์จ เอเลียต ไม่ได้ทำให้ชีวิตของใครเป็นเพียงตัวประกอบ นวนิยายเรื่องนี้ดำเนินไปท่ามกลางเหล่านักอุดมคติ คนชอบนินทา นายธนาคาร นักบวช คนไข้ และญาติพี่น้อง โดยแสดงให้เห็นว่าการตัดสินใจส่วนตัวเพียงครั้งเดียวส่งผลต่ออนาคตของคนจำนวนมากได้อย่างไร ความสุขที่ยิ่งใหญ่ของเรื่องนี้คือความฉลาดทางศีลธรรม: ผู้บรรยายสามารถถ่ายทอดความตลกขบขันเกี่ยวกับความหลอกลวงตัวเองได้โดยไม่ตัดความเห็นอกเห็นใจที่มีต่อผู้ที่ถูกหลอก น้อยนัดที่จะมีนวนิยายเรื่องใดที่ทำให้การประนีประนอมในชีวิตประจำวันดูมีผลกระทบที่สำคัญได้มากขนาดนี้

การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และโทรทัศน์

ละครซีรีส์โทรทัศน์: Middlemarch (1994)

กำกับโดย แอนโธนี เพจ สำหรับ BBC; สหราชอาณาจักร; นำแสดงโดย จูเลียต สตีเวนสัน, รูฟัส ซีเวลล์, ดักลาส ฮอดจ์, แพทริก มาลาไฮด์ และ เทรวิน แมคโดเวลล์ ละครซีรีส์หกตอนชุดนี้เป็นการดัดแปลงสู่หน้าจอที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด

ความแตกต่างจากหนังสือ:
ซีรีส์ยังคงรักษาโครงเรื่องหลักที่เกี่ยวพันกันไว้ แต่ลดบทบาทของผู้บรรยายในเชิงเรียงความ การวิพากษ์วิจารณ์เชิงปรัชญา และเครือข่ายของเมืองเล็กๆ บางส่วนลง เพื่อเน้นไปที่ฉากการแสดงและการสร้างความขัดแย้งที่ชัดเจนยิ่งขึ้น

ฉบับพิมพ์และการแปล

วิธีเลือกฉบับอ่าน:
ควรเลือกฉบับที่ไม่มีการตัดทอน (unabridged) ซึ่งประกอบด้วยบทนำ (Prelude), หนังสือทั้งแปดเล่ม และบทส่งท้าย (Finale) รายชื่อตัวละครอาจช่วยได้ แต่ควรหลีกเลี่ยงรายชื่อที่เปิดเผยความสัมพันธ์ในตอนท้าย บันทึกเกี่ยวกับพระราชบัญญัติปฏิรูป ค.ศ. 1832 แนวทางปฏิบัติทางการแพทย์ มรดก และการเมืองท้องถิ่นจะช่วยให้เข้าใจนวนิยายได้ลึกซึ้งขึ้น การแปลควรรักษาความเสียดสีของผู้บรรยายไว้อย่างประณีตพอๆ กับบทสนทนา

ผู้เขียนและผลงาน

จอร์จ เอเลียต ตีพิมพ์ Middlemarch ครั้งแรกเป็นรายปักษ์แปดตอนในปี ค.ศ. 1871 และ 1872 เธอเขียนเกี่ยวกับเมืองในชนบทในช่วงก่อนพระราชบัญญัติปฏิรูป ค.ศ. 1832 โดยใช้ระยะห่างทางประวัติศาสตร์เพื่อตรวจสอบเรื่องการปฏิรูป อาชีพ วิทยาศาสตร์ การแต่งงาน และขีดจำกัดของอุดมคติ นวนิยายเรื่องนี้รวบรวมทั้งขอบเขตทางสติปัญญาและความเห็นอกเห็นใจทางจิตวิทยาในช่วงบ่มเพาะทางอาชีพของเธอ ทำให้มองเห็นความผิดพลาดของปัจเจกบุคคลภายในเครือข่ายสังคมทั้งหมด