ชายผู้เดินทางไปกับรูปภาพ (Oshie to Tabisuru Otoko)

หญิงสาวในรูปภาพบนขบวนรถไฟ จินตนาการความรักที่งดงามและแปลกประหลาดที่สุดของรัมโป

《ชายผู้เดินทางไปกับรูปภาพ》เริ่มต้นด้วยการพบกันโดยบังเอิญระหว่างการเดินทาง ก่อนจะค่อยๆ เปิดเผยเรื่องราวประหลาดเกี่ยวกับภาพวาด การจ้องมอง ความหลงใหล และโลกต่างมิติ ตัวละครในภาพวาดโอชิเอะไม่ได้เป็นเพียงศิลปะบนพื้นราบอีกต่อไป แต่กลับดูเหมือนชีวิตที่ถูกผนึกไว้ ความสัมพันธ์ระหว่างนักเดินทางกับภาพวาดทำให้ความรักกลายเป็นความยึดติดที่ก้าวข้ามขอบเขตระหว่างสื่อกลางและความจริง

เอโดงาวะ รัมโป นอกจากจะเป็นบิดาแห่งนิยายสืบสวนญี่ปุ่นแล้ว เขายังเป็นปรมาจารย์ด้านแฟนตาซีสยองขวัญอีกด้วย เขามีความอ่อนไหวเป็นพิเศษต่อภาพสะท้อนในกระจก ห้องปิดตาย ความรักที่ผิดเพี้ยน ร่างกายมนุษย์ และกลไกการมองเห็น เขามักจะเปลี่ยนเทคโนโลยีความบันเทิงในเมืองสมัยใหม่ให้กลายเป็นอุปกรณ์แห่งความสยองขวัญและความปรารถนา ผลงานชิ้นนี้ไม่ได้มุ่งเน้นการไขปริศนาเหมือนนิยายสืบสวนทั่วไป แต่เป็นการแสดงให้เห็นว่ารัมโปใช้ "การมองเห็น" สร้างเขาวงกตขึ้นมาได้อย่างไร

หากเปรียบเทียบกับผลงานสมัยใหม่ 《ชายผู้เดินทางไปกับรูปภาพ》 อาจเทียบได้กับโลกอีกชั้นหนึ่งที่ปรากฏขึ้นหลังจากความจริงปริแตกในนิยายของ มูราคามิ ฮารูกิ และยังใกล้เคียงกับวิธีการที่ภาพ ความจำ และตัวตนซ้อนทับกันในผลงานแอนิเมชันของ คอน ซาโตชิ นี่คือประตูบานเล็กๆ ที่ส่องแสงนวลตาสำหรับการก้าวเข้าสู่สุนทรียศาสตร์แห่งความสยองขวัญของรัมโป