De vrouw in het papier die de trein nam, Ranpo's meest elegante en bizarre fantasie over liefde.
De man die reisde met de stoffen prent begint met een toevallige ontmoeting tijdens een reis en ontvouwt geleidelijk een vreemd verhaal over beelden, de blik, verlangen en de andere wereld. De figuren in de 'oshie' (stoffen prent) zijn niet langer louter tweedimensionale kunst, maar lijken verzegeld leven; de relatie tussen de reiziger en het beeld verandert liefde in een obsessie die de grenzen tussen medium en realiteit overschrijdt.
Edogawa Ranpo is enerzijds de vader van de Japanse detectiveroman en anderzijds een meester van de 'ero-guro' (erotisch-groteske) fantasie. Hij was bijzonder gevoelig voor spiegels, gesloten kamers, perverse liefdes, het menselijk lichaam en de mechanismen van het kijken, waarbij hij de entertainmenttechnologie van de moderne stad vaak veranderde in instrumenten van terreur en verlangen. Dit werk jaagt niet op een ontknoping zoals een klassieke detective, maar laat zien hoe Ranpo een doolhof creëert met het 'kijken' zelf.
In vergelijking met moderne werken kan De man die reisde met de stoffen prent worden gespiegeld aan de andere werelden die verschijnen wanneer de realiteit scheurt in de romans van Haruki Murakami, of aan de manier waarop beelden, geheugen en identiteit elkaar overlappen in het werk van Satoshi Kon. Het is een uitstekende, sfeervolle ingang tot de griezelige esthetiek van Ranpo.
Miva, de volgende manier van lezen na het luisterboek
Luister zoals bij een luisterboek en stel op elk moment al je vragen.
Start Miva's verhaalMiva leest niet alleen voor. Miva blijft uitleggen op basis van jouw vragen.