ในปี 1938 นักเขียนหญิงชาวญี่ปุ่นและล่ามชาวไต้หวันเดินทางด้วยรถไฟร่วมกัน อาหารแต่ละจานไม่เพียงแต่ดึงดูดทั้งสองให้เข้าหากัน แต่ยังเผยให้เห็น "ไต้หวัน" ในมุมมองที่แตกต่างกันระหว่างผู้ล่าอาณานิคมและผู้ถูกล่าอาณานิคม
ผู้ชนะรางวัล National Book Award for Translated Literature ประจำปี 2024 (ฉบับแปลภาษาอังกฤษ Taiwan Travelogue แปลโดย Lin King); ผู้ชนะรางวัล Japan Translation Grand Prize ประจำปี 2024 (ฉบับแปลภาษาญี่ปุ่น)
หยางซวงจื่อแต่งนวนิยายเรื่องนี้ขึ้นโดยใช้รูปแบบการแปลเทียม หลักฐานทางประวัติศาสตร์เทียม และการเขียนบันทึกการเดินทาง เพื่อให้ตัวละคร อาโอยามะ จิซึโกะ และ หวังเชียนเฮ่อ ได้ลิ้มรสอาหารท้องถิ่นตลอดเส้นทางรถไฟ บทนำแต่ละตอนจะรวบรวมความเชื่อมโยงระหว่างอาหาร ภูมิประเทศ ภาษา และอำนาจ ในขณะที่ยังคงความตื่นเต้นของความสัมพันธ์และกลไกของตัวบทไว้
ทางรถไฟในผลงานนี้ไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมือในการเคลื่อนที่ แต่ยังเป็นระบบที่รัฐบาลอาณานิคมใช้จัดการพื้นที่ ทรัพยากร และมุมมองการท่องเที่ยว "การค้นพบ" ในงานเขียนของอาโอยามะมักเป็นวิถีชีวิตที่หวังเชียนเฮ่อคุ้นเคยอยู่แล้ว ดังนั้นความแตกต่างทางความรู้ของทั้งสองจึงไม่เท่ากับความได้เปรียบทางอำนาจ ผู้อ่านยังสามารถสังเกตวิธีที่ภาษาญี่ปุ่น ภาษาไต้หวัน ภาษาจีนกลาง และชื่ออาหารได้รับการแปลหรือคงไว้: ทุกการตัดสินใจคือการเลือกว่าประสบการณ์ของใครจะถูกมองเห็น และใครที่สามารถทิ้งร่องรอยไว้ได้เพียงผ่านตัวอักษรของผู้อื่นเท่านั้น
มุมมองของนักเดินทางชาวญี่ปุ่นเต็มไปด้วยความรู้ของจักรวรรดิและจินตนาการที่โรแมนติก ส่วนการเสริม การเลี่ยง และการย้อนถามของล่าม ทำให้ทิวทัศน์เดียวกันปรากฏในตำแหน่งทางการเมืองที่แตกต่างกัน
ตั้งแต่เมล็ดแตงโม, หมี่ไถ้มู่, ซุปปอ ไปจนถึงน้ำแข็งไสถั่วรวม สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่รสชาติท้องถิ่น แต่ยังเชื่อมโยงกับชนชั้น กลุ่มชาติพันธุ์ แรงงาน การเข้าสู่ความทันสมัย และความทรงจำ
คำนำ เชิงอรรถ และการอ้างชื่อผู้เขียนสร้างกรอบเอกสารที่ดูน่าเชื่อถือ แต่ในขณะเดียวกันก็เผยให้เห็นอย่างต่อเนื่องว่าการแปลและบันทึกเอกสารนั้นไม่ได้มีความเป็นกลาง
ในแต่ละบท คุณสามารถติดตามร่องรอยสามสายไปพร้อมกัน: อาหารเชื่อมโยงกับอุตสาหกรรม กลุ่มชาติพันธุ์ และความทรงจำท้องถิ่นอย่างไร; มุมมองการท่องเที่ยวของอาโอยามะ จิซึโกะ ถูกเสริมหรือโต้แย้งโดยหวังเชียนเฮ่ออย่างไร; และคำนำ เชิงอรรถ รวมถึงผู้แปลจำลอง สร้างความรู้สึกสมจริงของเอกสารที่น่าสงสัยได้อย่างไร การอ่านเช่นนี้จะช่วยหลีกเลี่ยงการมองผลงานเป็นเพียงบันทึกการเดินทางชิมอาหาร และช่วยให้เห็นความเกี่ยวพันระหว่างรถไฟอาณานิคม อำนาจทางภาษา และความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดของผู้หญิง สิ่งที่ควรค่าแก่การอ่านอย่างละเอียดที่สุดในนวนิยายเรื่องนี้คือ ช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทั้งสองเข้าหากันขณะแบ่งปันอาหาร แต่ก็ยังไม่สามารถลบล้างความไม่เท่าเทียมของสถานะและตำแหน่งของตนได้
เหมาะสำหรับผู้อ่านที่สนใจนวนิยายประวัติศาสตร์ไต้หวัน ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น การเขียนเรื่องอาหาร มิตรภาพของผู้หญิง และนวนิยายแนวอภิบันเทิง (Metafiction) ความเพลิดเพลินของอาหารและการเดินทางไม่ได้ถูกลบเลือนไปโดยการตีความทางการเมือง แต่กลับทำให้การอ่านมีมิติมากขึ้น เพราะเบื้องหลังอาหารแต่ละจานล้วนมีตำแหน่งแห่งความทรงจำและอำนาจที่แตกต่างกัน
สินค้าชิ้นนี้เป็นคู่มือแนะนำบทเรียนและบทสรุปที่จัดทำขึ้นโดยอิสระ ไม่ใช่เนื้อหาฉบับเต็มของต้นฉบับ แนะนำให้ใช้ควบคู่ไปกับผลงานฉบับสมบูรณ์เพื่อเป็นตัวช่วยในการทบทวนและการอ่าน
Miva วิธีอ่านหนังสือแบบใหม่ ต่อยอดจากหนังสือเสียง
ฟังได้เหมือนหนังสือเสียง แล้วถามอะไรก็ได้ทุกเมื่อ
เริ่มฟัง Miva เล่าเรื่องMiva ไม่ได้แค่อ่านให้ฟัง แต่ยังอธิบายต่อตามคำถามของคุณด้วย