Boekintroductie
Achtergrond:Schateiland verscheen voor het eerst als vervolgverhaal in het kindertijdschrift Young Folks onder de titel The Sea Cook, en werd in 1883 als boek gepubliceerd. Stevenson putte uit avontuurlijke tradities en gaf het piratenverhaal veel van zijn meest blijvende moderne beelden: de gemarkeerde kaart, begraven schat, de eenbenige zeeman en verdeelde bemanningen. Het boek verscheen in een tijd waarin maritiem avontuur al een lange traditie had, maar Stevenson concentreerde het materiaal in een ongewoon economisch ontwerp. De denkbeeldige achttiende-eeuwse setting stelde toenmalige lezers in staat om piraterij te ervaren als zowel geschiedenis als theatrale legende.
Samenvatting:De jonge Jim Hawkins ontdekt een kaart tussen de bezittingen van een dode zeeman en neemt deel aan een expeditie naar een ver afgelegen eiland. Wanneer hij ontdekt dat Long John Silver en een groot deel van de bemanning een muiterij beramen, verandert de reis in een strijd van beoordelingsvermogen, moed en wisselende loyaliteiten. Jim moet herhaaldelijk beslissen wie hij kan vertrouwen, terwijl volwassenen om hem heen plannen verbergen of van kant wisselen. Zijn opvoeding is daarom zowel moreel als praktisch, en de schat lost het onbehagen dat door de reis is ontstaan nooit volledig op.
Literaire Kenmerken:Jims verslag in de eerste persoon geeft het avontuur directheid terwijl de onzekerheid van een jonge waarnemer behouden blijft. Stevenson wisselt besloten ruimtes af met open zee en eilandterrein, waarbij hij gebruikmaakt van afgeluisterde gesprekken en plotselinge wendingen om de spanning vast te houden. Silvers charme, intelligentie en opportunisme voorkomen dat het morele conflict een simpele verdeling tussen helden en schurken wordt. In enkele hoofdstukken verschuift het vertelperspectief tijdelijk naar Dr. Livesey, waardoor het veld breder wordt dan Jims kennis en de spanning wordt beheerst. Nautische woordenschat en scherp onderscheiden spraak geven materieel gewicht zonder de actie te vertragen voor lange uitleg.
Film- en Televisiebewerkingen
Treasure Island (1950)
Geregisseerd door Byron Haskin in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten, met Bobby Driscoll en Robert Newton in de hoofdrollen. Deze productie werd bijzonder invloedrijk door Newtons vertolking van Long John Silver. Het condenseert de reis en het geweld, terwijl de nadruk ligt op de theatrale band tussen Silver en Jim.
Treasure Planet (2002)
Geregisseerd door Ron Clements en John Musker in de Verenigde Staten, met Joseph Gordon-Levitt, Brian Murray en Emma Thompson. Deze animatieversie verplaatst het verhaal naar de ruimte. De kaart, muiterij, de relatie tussen Jim en Silver en de zoektocht naar de schat blijven behouden, maar de schepen, omgeving en familieachtergrond zijn radicaal herzien.
Deze versies laten ook zien hoe sterk verfilmingen afhangen van de Jim-Silver relatie. Hoe meer die band verschuift naar surrogaat-vaderschap, hoe verder het emotionele middelpunt verschuift van het bredere conflict tussen concurrerende volwassenen in de roman.
Edities en Vertalingen
De geselecteerde tekst is het Engelse origineel. Edities verschillen in illustraties, inleidingen, modernisering van de spelling en of ze de zesdelige opbouw en hoofdstuktitels van de roman behouden. Lezers die de exacte woorden van Stevenson zoeken, moeten onderscheid maken tussen de onverkorte roman en bewerkingen of hervertellingen voor kinderen.
Sommige edities bevatten de invloedrijke illustratiecycli van Louis Rhead, N. C. Wyeth of anderen, terwijl andere stilzwijgend dialogen inkorten en geweld matigen. Een volledige inhoudsopgave en de aanwezigheid van alle vierendertig hoofdstukken zijn praktische controles tegen inkortingen.
De Auteur en het Werk
Relatie tussen de Auteur en het Werk:Schateiland was Stevensons eerste grote roman en ontstond uit een kaart die hij tekende terwijl hij zijn stiefzoon Lloyd Osbourne vermaakte. Het boek vestigde zijn reputatie op het gebied van avonturenverhalen, maar de blijvende kracht komt ook voort uit het onstabiele vertrouwen tussen Jim en Silver, een relatie die moreel gecompliceerder is dan de bekende rekwisieten van het genre doen vermoeden. De roman legde een vocabulaire van piratenfictie vast dat latere werken regelmatig citeren, parodiëren of verplaatsen. Tegelijkertijd blijft Silvers mengeling van dreiging, genegenheid en berekening moeilijker te vangen dan de genreconventies om hem heen.
