Achtergrond van het werk:
De Decamerone, geschreven door Giovanni Boccaccio, verscheen voor het eerst rond 1349–1353. Boccaccio combineerde zakelijke observaties, klassieke geleerdheid, experimenten in de volkstaal en oudere verteltradities in het werk dat zijn narratieve reikwijdte het meest volledig vestigde. De raamvertelling en de honderd verhalen werden een belangrijk model voor de Europese prozafictie en toonden aan hoe een verzameling tegenstrijdige stemmen en morele oordelen kan bevatten zonder deze op te lossen in één enkele doctrine. Honderd verhalen zijn georganiseerd door tien verhalenvertellers gedurende tien dagen buiten het door de pest geteisterde Florence. Het kader verandert het vertellen van verhalen in een sociale praktijk die wordt beheerst door dagelijkse thema's, uitzonderingen, liederen en wedijverende morele oordelen. Deze context verklaart de keuze van het werk voor stem, structuur en genre, terwijl het lezers helpt de literaire setting en sociale instellingen rond de eerste publicatie of uitvoering te herkennen. Lezers kunnen opmerken hoe publieke regels doordringen in privéoordelen, hoe herhaalde beelden van betekenis veranderen en hoe vorm controleert wat in elke fase geweten kan worden.
Verhaaloverzicht:
Tien jonge Florentijnen trekken zich terug voor de pest en creëren een geordende vertelgemeenschap op het platteland. Gedurende tien dagen vertellen ze honderd verhalen over fortuin, intelligentie, liefde, misleiding, vrijgevigheid en wreedheid, waarbij dagelijkse heersers en thema's vorm geven aan de variëteit. Deze samenvatting identificeert alleen de centrale situatie en richting zonder het einde te onthullen. Naarmate sprekers, settings, schaal of sociale posities veranderen, krijgen eerdere gebeurtenissen een nieuwe betekenis; het effect van het werk ligt niet alleen in de incidenten, maar ook in het tempo, het perspectief, de stilte en de afstand tussen wat personages begrijpen en wat lezers kunnen afleiden.
Regisseur: Pier Paolo Pasolini
Productieland: Italië, Frankrijk en West-Duitsland
Hoofdrollen: Franco Citti, Ninetto Davoli, Jovan Jovanović en Angela Luce
Verschil met het boek: Pasolini selecteert ongeveer negen verhalen, verschuift de nadruk naar lichamen en volkskomedie, en verschijnt als de leerling van Giotto; het kader van tien dagen en de volledige architectuur van honderd verhalen worden losgelaten.
Regisseur: Paolo en Vittorio Taviani
Productieland: Italië en Frankrijk
Hoofdrollen: Lello Arena, Paola Cortellesi, Carolina Crescentini en Flavio Parenti
Verschil met het boek: De film behoudt het toevluchtsoord voor de pest, maar kiest vijf verhalen en geeft de vertellers een doorlopende visuele wereld, waardoor de schaal en variëteit van het boek aanzienlijk worden beperkt.
De geselecteerde volledige tekst is de geverifieerde digitale editie nummer 23700. Markt-titels zijn onder meer: De Decamerone; Decamerone; Décaméron; Decamerón; Das Dekameron; 十日談. Maak bij het kiezen van een editie onderscheid tussen volledige, ingekorte, geannoteerde, gemoderniseerde en verzamelde versies, en controleer de vertaler, uitgever en het jaar voor elke editie.
De raamvertelling en de honderd verhalen werden een belangrijk model voor de Europese prozafictie en toonden aan hoe een verzameling tegenstrijdige stemmen en morele oordelen kan bevatten zonder deze op te lossen in één enkele doctrine. Boccaccio combineerde zakelijke observaties, klassieke geleerdheid, experimenten in de volkstaal en oudere verteltradities in het werk dat zijn narratieve reikwijdte het meest volledig vestigde. Deze kwaliteiten plaatsen het boek op een specifiek punt in de carrière van de auteur en in de ontwikkeling van het genre. De invloed ervan berust op herkenbare kwesties van taal, structuur, geschiedenis en oordeel, in plaats van op een vaag label van 'klassieker'. Het lezen van de volledige tekst naast een andere vertaling, toneelproductie of film onthult wat latere redacteuren, vertalers, acteurs en regisseurs behouden, verklaren, comprimeren of herschikken, en brengt formele effecten naar voren die in samenvattingen vaak verborgen blijven.
Het lezen van een ander werk uit de carrière van dezelfde auteur laat ook zien welke zorgen blijven bestaan en welke methoden veranderen. Het boek blijft open voor interpretatie, onenigheid en herlezing, omdat lezers kunnen terugkeren naar de werkelijke taal en ordening in plaats van toe te staan dat een latere reputatie de ervaring van het lezen vervangt.
Miva, de volgende manier van lezen na het luisterboek
Luister zoals bij een luisterboek en stel op elk moment al je vragen.
Start Miva's verhaalMiva leest niet alleen voor. Miva blijft uitleggen op basis van jouw vragen.