De huurster van Wildfell Hall

Boekoverzicht

Verhaal:
Een gesluierde vrouw en haar jonge zoon arriveren bij het vervallen Wildfell Hall, en de buurt begint onmiddellijk verklaringen te verzinnen. Gilbert Markham voelt zich aangetrokken tot de gereserveerde Helen Graham, maar genegenheid biedt geen antwoord op de vragen over haar verleden. Wanneer Helen hem eindelijk haar dagboek toevertrouwt, opent een mysterie over het hofmaken zich tot het verhaal van een huwelijk dat vergiftigd is door wreedheid, verslaving en het weigeren van de wet om een echtgenote een gemakkelijke ontsnapping te gunnen.

Leeservaring:
Anne Brontë laat eerst roddels spreken en later het bewijs antwoorden. Brieven omsluiten een dagboek, waardoor lezers hun oordeel moeten herzien naarmate Helen controle krijgt over haar eigen verhaal. De roman is meeslepend als huiselijke suspense, maar de blijvende kracht komt voort uit het nietsontziende portret van een dwingend huwelijk en een vrouw die reputatie, veiligheid en de wet riskeert om zichzelf en haar kind te beschermen.

Film- en televisiebewerkingen

Televisieserie: The Tenant of Wildfell Hall (1996)

Geregisseerd door Mike Barker voor de BBC; Verenigd Koninkrijk; met in de hoofdrollen Tara Fitzgerald, Toby Stephens en Rupert Graves. De driedelige serie is de bekendste moderne schermbewerking van de roman.

Hoe het verschilt van het boek:
Brontës verhaal bereikt Helen via de brieven van Gilbert en haar lange dagboek; de televisieversie maakt de chronologie directer en lineairder, waardoor schriftelijke getuigenissen worden omgezet in opgevoerd huiselijk drama.

Edities en vertalingen

Hoe kies je een leeseditie:
Kies een volledige editie: inkortingen kunnen het aanhoudende verslag van het verval van Arthur Huntingdon en Helens praktische strijd voor onafhankelijkheid verzwakken. Aantekeningen over het negentiende-eeuwse huwelijk, voogdij over kinderen en het eigendom van getrouwde vrouwen maken de belangen duidelijker. Controleer bij vertalingen of zowel Gilberts inleidende brieven als Helens dagboek intact zijn gebleven, omdat de wisseling van verteller centraal staat in het boek.

Auteur en werk

Anne Brontë publiceerde de roman in 1848 onder de naam Acton Bell. Het was haar tweede en laatste roman, en de directe behandeling van alcoholisme, echtelijke wreedheid en de vlucht van een vrouw voor haar echtgenoot onderscheidde het scherp van de conventionele literatuur over het hofmaken. Het boek toont de minst gemythologiseerde Brontë-zus die werkt met een ongebruikelijke morele ernst en praktische aandacht voor de beperkingen die het leven van vrouwen bepaalden.