Sister Carrie

Sister Carrie is een roman uit 1900 van Theodore Dreiser (1871-1945) over een jonge vrouw die naar de grote stad verhuist, waar ze haar eigen Amerikaanse droom begint te realiseren. Ze wordt eerst de maîtresse van mannen die ze als superieur beschouwt, maar groeit later uit tot een beroemde actrice. Het is wel de "grootste van alle Amerikaanse stadsromans" genoemd.

Eind 1889 neemt de 18-jarige Caroline Meeber, voor haar familie "Sister Carrie", ontevreden over het leven in Columbia County, Wisconsin, de trein naar Chicago om bij haar oudere zus Minnie Hanson en diens echtgenoot te gaan wonen. In de trein ontmoet Carrie Charles Drouet, een handelsreiziger die zich tot haar aangetrokken voelt vanwege haar eenvoudige schoonheid en onbedorven manier van doen. Ze wisselen contactgegevens uit, maar na het ontdekken van de "gestage sleur van gezwoeg" en de sombere sfeer in het appartement van haar zus, schrijft ze Drouet en ontmoedigt hem om haar daar op te zoeken. Carrie vindt al snel een baan aan een machine in een schoenenfabriek en geeft het grootste deel van haar karige salaris aan de Hansons voor kost en inwoning. Op een dag, nadat ze door ziekte haar baan verliest, ontmoet ze Drouet. Hij overtuigt haar om dit saaie, beperkte leven te verlaten en bij hem in te trekken. Om zijn woorden kracht bij te zetten, stopt hij Carrie twee biljetten van 10 dollar toe, wat een perspectief op materiële mogelijkheden voor haar opent. De volgende dag wijst hij haar zwakke poging af om het geld terug te geven en haar deugd te behouden; hij neemt haar mee winkelen in een warenhuis in Chicago en koopt een jasje, schoenen en andere kleding voor haar. Die avond trekt ze bij hem in.