โอดิสซีย์

หลังจากการพเนจรนานสิบปี วีรบุรุษต้องกลับมาเป็นสามี พ่อ และกษัตริย์อีกครั้ง
สัตว์ประหลาด แม่มด เหล่าเทพ และบ้านที่ถูกรุกรานโดยเหล่าชายที่มาขอแต่งงาน
ต้นแบบโบราณของการผจญภัยเพื่อการกลับบ้านในทุกยุคสมัย

จุดสิ้นสุดของสงครามไม่ใช่สิ่งเดียวกับการได้กลับบ้าน บางครั้งการเดินทางที่ยากลำบากกว่าคือการกลับคืนสู่ชีวิตของตนเอง

────────────────────────

โอดิสซีย์ (Odyssey) ยืนหยัดเคียงคู่กับ อีเลียด (Iliad) แต่จิตวิญญาณของมันแตกต่างออกไป หาก อีเลียด เป็นเรื่องของสมรภูมิ โอดิสซีย์ ก็เป็นเรื่องของท้องทะเล ความทรงจำ การล่อลวง การปลอมตัว และการหวนคืน โอดิสซูส กษัตริย์แห่งอิทากา ใช้เวลาพเนจรนานถึงสิบปีหลังการล่มสลายของกรุงทรอย ต้องเผชิญหน้ากับยักษ์ตาเดียวไซคลอปส์, พวกกินบัว, เซอร์ซี, เหล่าไซเรน, สคิลลา, คาริบดิส และการติดค้างอยู่อย่างยาวนานบนเกาะของคาลิปโซ

ในขณะเดียวกัน อิทากาก็ถูกยึดครองโดยเหล่าชายที่มาตามจีบมเหสีของเขา เพเนโลปีใช้ความชาญฉลาดประวิงเวลาการแต่งงานใหม่ และเทเลมาคัสเริ่มออกตามหาบิดาของเขา ช่วงครึ่งหลังของเรื่องกลายเป็นบทละครแห่งการปลอมตัว ความจงรักภักดี การจดจำได้ การล้างแค้น และการฟื้นฟูระเบียบแบบแผน

────────────────────────

ผู้เขียนและขนบธรรมเนียม

ผู้อ่านในยุคโบราณเชื่อว่ามหากาพย์ที่ยิ่งใหญ่ทั้งสองเรื่องเป็นผลงานของโฮเมอร์ แต่นักวิชาการสมัยใหม่ถือว่าการประพันธ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของขนบธรรมเนียมมุขปาฐะ (การเล่าขาน) และลายลักษณ์อักษรที่กว้างขวางกว่า โอดิสซีย์ ใช้ภาษากรีกแบบโฮเมอร์ ฉันทลักษณ์แบบเฮกซามิเตอร์ และการใช้ถ้อยคำตามแบบแผน ทว่าศิลปะการเล่าเรื่องนั้นรุ่มรวยเป็นพิเศษด้วยการเล่าความหลัง การเปิดเผยความลับที่ล่าช้า และโครงเรื่องที่ถักทอเข้าด้วยกัน

────────────────────────

โอดิสซูสไม่ใช่วีรบุรุษที่แข็งแกร่งที่สุด เขาคือวีรบุรุษที่เอาตัวรอดได้ด้วยคำพูด ความอดทน การปลอมตัว และสติปัญญา

นี่คือต้นบรรพบุรุษของเรื่องราวการกลับบ้านและการผจญภัยอันยาวนาน: ตั้งแต่นิยายการเอาชีวิตรอดกลางทะเลไปจนถึงมหากาพย์ในอวกาศ จากเรื่องเล่าของทหารผ่านศึกที่กลับบ้าน ไปจนถึงภาพยนตร์เรื่อง O Brother, Where Art Thou?