รวมสุนทรพจน์ของนายพล เถิง ไห่ชิง เกี่ยวกับพรรคปฏิวัติประชาชนมองโกเลียใน (เล่ม 1)

「ชาวมองโกเลียก่อกบฏแล้ว!」

วันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1967 เถิง ไห่ชิง ได้รับคำสั่งจากนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล ให้นำกำลังทหารเข้าประจำการในเขตปกครองตนเองมองโกเลียใน และได้รับคำสั่งจากคังเซิงว่า 「คนชั่วชาวมองโกเลีย ต้องให้ชาวมองโกเลียจับกันเอง」 ภายใต้คำขวัญ 「กล้าใช้ดาบปลายปืน ให้ดาบปลายปืนอาบเลือด」 ในปี 1968 เขาได้ประกาศเรียกร้องให้ 「ชิงอำนาจจากมือชาวมองโกเลีย」 และใช้ความรุนแรงกับชาวมองโกเลีย──

หลังสงครามโลกครั้งที่ 1 กระแสการกำหนดชะตาชีวิตตนเองของชาติต่างๆ เกิดขึ้นทั่วโลก 「พรรคปฏิวัติประชาชนมองโกเลียใน」 (เรียกย่อว่า พรรคเน่ยหยิน) ซึ่งแสวงหาการปลดปล่อยประชาชาติมองโกเลียจึงได้ก่อตั้งขึ้นที่จางเจียโข่ว ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่น พรรคได้หลบลงใต้ดิน และกลับมาดำเนินกิจกรรมอีกครั้งหลังสงครามสิ้นสุดลง แต่ต่อมาได้ยุบตัวลงในปี 1947 โดยสมาชิกพรรคบางส่วนทยอยเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทว่าในปี 1966 เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนเริ่มการปฏิวัติวัฒนธรรม ก็ได้เกิดขบวนการทางการเมือง 「ขุดรากถอนโคนพรรคเน่ยหยิน」 ที่นองเลือดขึ้นบนทุ่งหญ้า มีการขุดคุ้ยประวัติศาสตร์ที่มองโกเลียในตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น โดยกล่าวหาว่าเป็น 「ผู้สมคบคิดศัตรู」 「คนทรยศมองโกล」 และกล่าวว่าการแสวงหาการปลดปล่อยประชาชาติคือการยุยงให้เกิด 「การแบ่งแยกดินแดน」

ในปี 1968 หลังจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนระบุอย่างเป็นทางการว่าพรรคเน่ยหยินเป็น 「องค์กรปฏิปักษ์ปฏิวัติที่ผิดกฎหมาย」 คณะกรรมการปฏิวัติเขตปกครองตนเองมองโกเลียในที่นำโดยเถิง ไห่ชิง ได้ใช้ข้ออ้าง 「ปราบปรามการแบ่งแยกดินแดน」 และ 「การต่อสู้ทางชนชั้น」 เปิดฉาก 「เหตุการณ์กวาดล้างพรรคเน่ยหยิน」 โดยกล่าวหาว่าอดีตสมาชิกพรรคเน่ยหยินที่ถูกบังคับให้ยุบพรรคไปนานแล้ว รวมถึงชาวมองโกเลียทั่วไป เป็น 「สมาชิกพรรคเน่ยหยิน」 และทำการจับกุมและกดขี่เหล่าชนชั้นนำชาวมองโกเลียขนานใหญ่ โดยตราหน้าว่าเป็น 「ซูซิว」 (พวกแก้ลัทธิโซเวียต), 「เหมิงซิว」 (พวกทรยศที่ติดต่อกับมองโกเลียภายนอก), 「รื่อเท่อ」 (สายลับญี่ปุ่น) และอาชญากรอื่นๆ โดยเฉพาะการมุ่งเป้าไปที่ผู้สนับสนุนอูลันฟู ผู้นำชาวมองโกเลีย เพื่อทำการ 「ขุดรากถอนโคน」: 「ขุดสายมืดอูลันฟู กวาดล้างพิษตกค้างอูลันฟู」 ในขณะนั้นจากประชากรมองโกเลียในประมาณ 1.5 ล้านคน มีผู้ถูกจับกุมถึง 340,000 คน เสียชีวิตกว่า 20,000 คน ซึ่งเข้าข่ายการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการทำลายล้างทางวัฒนธรรม เปรียบได้กับการสังหารหมู่ที่กาตินของโซเวียตต่อโปแลนด์ หรือยุคเขมรแดงภายใต้การปกครองของพล พต

ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1969 ประชาชนชาวมองโกเลียในที่ถูกกดขี่ได้รวบรวมหนังสือร้องทุกข์ คำอุทธรณ์ รวมถึงสิ่งของดูต่างหน้าของผู้ล่วงลับและเครื่องมือทรมาน เดินทางไปยังปักกิ่งเพื่อร้องเรียนต่อส่วนกลาง ในช่วงนั้นเป็นช่วงก่อนการประชุมสมัชชาใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 9 เหมา เจ๋อตง จึงตัดสินใจลดความรุนแรงของการปฏิวัติวัฒนธรรมเพื่อให้การประชุมดำเนินไปได้ด้วยดี ภายใต้แรงกดดันจากการร้องเรียนของชาวมองโกเลียใน ส่วนกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงออก 「คำสั่ง 522」 ให้กู้คืนชื่อเสียงให้แก่ผู้บริสุทธิ์ที่ได้รับผลกระทบ ลมเปลี่ยนทิศในชั่วข้ามคืน เถิง ไห่ชิง กลายเป็นเป้าโจมตีของทุกคน เขาถูกวิพากษ์วิจารณ์หลายครั้งในการประชุมกวาดล้าง และต้องเผชิญหน้ากับการร้องไห้ฟ้องร้องด้วยเลือดและน้ำตาจากผู้รอดชีวิตและครอบครัวเหยื่อ

เหตุการณ์สงบลงเมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนยกมองโกเลียในภาคตะวันออกให้แก่สามมณฑลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคตะวันตกให้แก่มณฑลกานซูและเขตปกครองตนเองหนิงเซี่ยหุย กลับไปใช้รูปแบบการปกครองแบบแบ่งแยกแล้วปกครอง ส่วนเถิง ไห่ชิง ถูกย้ายไปเป็นรองผู้บัญชาการเขตทหารจี้หนานในซานตงในปี 1975 เมื่อการปฏิวัติวัฒนธรรมสิ้นสุดในปี 1976 แม้ 「เหตุการณ์พรรคเน่ยหยิน」 จะได้รับการล้างมลทินว่าเป็นคดีที่ผิดพลาดทางประวัติศาสตร์ แต่เถิง ไห่ชิง ก็ไม่เคยได้รับโทษทางอาญาใดๆ ตลอดชีวิต จนกระทั่งเสียชีวิตด้วยโรคชราในปี 1997

หนังสือชุดนี้รวบรวมสุนทรพจน์ของเถิง ไห่ชิง ในช่วงที่ปกครองมองโกเลียในและเอกสารที่เกี่ยวข้องในช่วงปลายของการปฏิวัติวัฒนธรรม แบ่งเป็น 3 เล่ม โดยพิมพ์และจัดรูปแบบใหม่จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เนื้อหาในเล่มแรกครอบคลุมถึงเดือนมีนาคม 1968 ซึ่งเป็นช่วงสูงสุดของ 「การขุดรากถอนโคน」 ใน 「เหตุการณ์พรรคเน่ยหยิน」

ชุด 「หอจดหมายเหตุการปฏิวัติวัฒนธรรมในมองโกเลียใน」 มีทั้งหมด 5 ชุด นอกจากนี้ยังมี 《เอกสารรัฐบาลและสุนทรพจน์ผู้นำเกี่ยวกับพรรคปฏิวัติประชาชนมองโกเลียใน》 (2 เล่ม), 《หลักฐานประวัติศาสตร์และการระดมมวลชนในการขุดรากถอนโคนพรรคปฏิวัติประชาชนมองโกเลียใน》 (2 เล่ม), 《รายงานผู้เสียหายในเขตถู่มั่วเท่อขวา มองโกเลียใน》 (1 เล่ม), 《บันทึกผู้เสียหายและผู้กระทำผิดในเขตทหารมองโกเลียใน》 (1 เล่ม)