นึกว่าเคร่งขรึม แต่ยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์กลับตลกเสียอย่างนั้น? จักรพรรดิเจ้าเล่ห์ × ขุนนางโฉด × แม่ทัพกระหายเลือด × หญิงงามผู้ขมขื่น ท่ามกลางราชสำนักที่เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดี การชิงไหวชิงพริบเกิดขึ้นทุกเมื่อเชื่อวัน!

► เมื่อแม่ทัพคนสนิทสะสมทรัพย์สินและฉุดคร่าบุตรสาวชาวบ้าน ซ่งไท่จู่ใช้ศิลปะการพูดอันเหนือชั้นสยบความโกรธแค้นของชาวนาได้อย่างไร?

► อัครมหาเสนาบดีผู้ใจแคบ หยางเหยียน ถูกกลั่นแกล้งเพียงเพราะเขาเป็นพวก "ตัดสินคนที่ภายนอก" งั้นหรือ?

► สนิทสนมยิ่งกว่าภรรยาเสียอีก "ชู้รัก" จะมีพี่น้องแบบนี้ได้อย่างไร?

ไม่ใช่แค่หนังสือประวัติศาสตร์ที่เย็นชา แต่เริ่มตั้งแต่การบ่มเพาะภายในไปจนถึงการกระทำภายนอก

ขอเชิญเปิดอ่าน 《ยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์》 (Twenty-Four Histories) และมาร่วมเจาะลึกภูมิปัญญาแห่งชีวิตไปด้วยกัน!

▎เปาบุ้นจิ้น เทพเจ้าแห่งความยุติธรรมของจีน มองทะลุปรุโปร่งถึงคดีซ้อนคดีด้วยคำพูดเพียงไม่กี่คำ

ในนวนิยายเรื่อง 《เจ็ดผู้กล้าห้าคุณธรรม》 ภาพลักษณ์ของท่านเปาที่คาดการณ์ราวกับตาเห็นนั้นตราตรึงใจผู้คน

แต่หากละทิ้งภาพลักษณ์ทางศิลปะออกไป เปาเจิ่งในประวัติศาสตร์จริง... กลับยิ่งน่าอัศจรรย์กว่านั้น?

เมื่อครั้งที่เปาเจิ่งดำรงตำแหน่งนายอำเภอเทียนฉาง เขาได้พบกับคดีประหลาดคดีหนึ่ง

เกษตรกรคนหนึ่งมาร้องเรียนว่าลิ้นของวัวที่ใช้ทำนาถูกใครก็ไม่รู้ตัดทิ้งไป

เคยได้ยินแต่ขโมยวัว ขโมยไก่และเป็ด แต่การตัดลิ้นวัวจะมีประโยชน์อะไร?

เปาเจิ่งสงสัยว่าจะมีเงื่อนงำ จึงแสร้งทำเป็นไม่สนใจและบอกให้เกษตรกรผู้นั้นฆ่าวัวขายเสีย

ไม่นานนัก ก็มีอีกคนมาที่ว่าการเพื่อฟ้องร้องเกษตรกรว่าฆ่าวัวโดยพลการ เปาเจิ่งสั่งให้จับกุมตัวทันที

ที่แท้ตามกฎหมายราชวงศ์ซ่ง เกษตรกรไม่สามารถฆ่าวัวทำนาได้โดยพลการ

คนผู้นี้มีเจตนาร้าย หวังให้ฝ่ายตรงข้ามสูญเสียวัวไปแล้วค่อยแจ้งความจับเพื่อซ้ำเติม

เปาเจิ่งใช้สติปัญญาและการตัดสินใจที่แม่นยำ จับกุม "ฆาตกร" ผู้อยู่เบื้องหลังได้อย่างรวดเร็ว

▎ไป๋ฉี่ เทพสงครามที่ทำให้แว่นแคว้นต่าง ๆ ขวัญหนีดีฝ่อ กลับถูกฉินเจ้าเซียงอ๋องตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น?

ในศึกฉางผิง ไป๋ฉี่ใช้กลอุบายฝังทั้งเป็นทหารแคว้นจ้าวสี่แสนนาย ความอำมหิตกระหายเลือดของเขาเป็นที่ประจักษ์

ในขณะเดียวกัน เขาก็จงรักภักดีต่อแคว้นฉินอย่างที่สุด ไม่เคยพ่ายแพ้ในการรบ แต่สุดท้ายทำไมเขาถึงต้องจบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตาย?

หลังศึกฉางผิง กองกำลังหลักของแคว้นจ้าวสูญสิ้นไปจนเกือบจะสิ้นชาติ ทั้งแคว้นตกอยู่ในความหวาดกลัว

ซูไต้ แขกของผิงหยวนจวินไม่ยอมอยู่เฉย รอความตาย จึงขออาสาเดินทางไปเกลี้ยกล่อมแคว้นฉิน

ในตอนนั้นอัครมหาเสนาบดีแคว้นฉินคือ ฟั่นจวี ซูไต้ใช้กลยุทธ์ยุแยงให้ฟั่นจวีเกิดความรู้สึกไม่มั่นคง

ฟั่นจวีรีบทูลแนะนำฉินอ๋อง ไม่นานคำสั่งถอนทัพก็ส่งถึงมือไป๋ฉี่

โอกาสทองในการทำลายแคว้นจ้าวถูกทำลายลง การกระทำของฟั่นจวีสร้างความไม่พอใจอย่างรุนแรงแก่ไป๋ฉี่

หลังจากนั้น เมื่อใดที่เห็นฟั่นจวีมาหา ไป๋ฉี่จะอ้างว่าป่วยและไม่ยอมนำทัพออกศึก

เมื่อใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งไม่ได้ผล ฉินอ๋องจึงจำใจปลดไป๋ฉี่ออกจากตำแหน่งและเนรเทศ

ฟั่นจวีเห็นโอกาสงาม จึงทูลเสนอให้ฉินเจ้าเซียงอ๋องประทานความตายแก่ไป๋ฉี่เพื่อตัดไฟแต่ต้นลม...

▎สงครามระหว่างขุนนางตงฉิน VS ทรราช: "ใครกล้ามาเตือนสติ ข้าจะสั่งประหารให้หมด!"

เหลาไอ่ ขันทีปลอมและเจ้าจีพยายามก่อรัฐประหาร จิ๋นซีฮ่องเต้ปราบปรามกบฏได้อย่างรวดเร็ว

อิ่งเจิ้งพิโรธจัด สั่งคุมขังพระราชมารดาบังเกิดเกล้า แต่ในขณะเดียวกันวิกฤตการณ์ทางด้านเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็ปะทุขึ้น...

ตามตำนานเล่าว่า เจ้าจี พระราชมารดาของจิ๋นซีฮ่องเต้ เดิมทีเป็นนางบำเรอของหลวี่บุว่ย

เมื่ออิ่งเจิ้งเติบโตขึ้น หลวี่บุว่ยเพื่อหลีกเลี่ยงภัยพิบัติจึงจัดส่งเหลาไอ่เข้าวัง

ฉากหน้าคือ "ขันที" ที่คอยปรนนิบัติไทเฮา แต่ความจริงกลับลอบมีโอรสกับเจ้าจีถึงสองพระองค์

หลังจากเหตุการณ์กบฏเหลาไอ่สิ้นสุดลง อิ่งเจิ้งสั่งประหารน้องชายต่างบิดาทั้งสองและขังมารดาไว้

ในสมัยนั้น "ความไม่กตัญญู" ถือเป็นบาปหนักหนาสาหัส ขุนนางหลายคนทูลทัดทานให้ฉินอ๋องรับไทเฮากลับมา

ฉินอ๋องกริ้วมาก สั่งประหารทั้ง 27 คนนั้นเสีย ศพกองเป็นพะเนินราวกับภูเขาเลากา

เหมาเจียว ชาวแคว้นฉี กลับไม่เกรงกลัวและขอเข้าเฝ้าเพื่อทัดทาน: "ข้าขอมาเป็นคนที่ 28 เอง!"

〔จุดเด่นของหนังสือเล่มนี้〕

ตั้งแต่ 《บันทึกประวัติศาสตร์โดยซือหม่าเชียน》 (Shiji) จนถึง 《ประวัติศาสตร์ราชวงศ์หมิง》 (Mingshi) หนังสือ 《ยี่สิบสี่ประวัติศาสตร์》 ได้บันทึกประวัติศาสตร์จีนหลายพันปีไว้อย่างเป็นระบบ แสดงให้เห็นถึงความรุ่งเรืองและความเสื่อมถอยของยุคสมัยต่าง ๆ ครอบคลุมทั้งด้านการเมือง เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการทหาร จนเรียกได้ว่าเป็นสารานุกรมแห่งอารยธรรมจีน หนังสือเล่มนี้คัดสรรเรื่องราวต่าง ๆ มาจัดหมวดหมู่ตาม 5 ด้าน ได้แก่ การฝึกตน, การจัดการงาน, การใช้คน, การใช้ชีวิต และความรักความผูกพัน โดยเล่าเรื่องผ่านภาษาปัจจุบันที่เข้าใจง่าย สนุกสนาน และให้มุมมองการวิพากษ์ที่สดใหม่ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจใหม่ ๆ ให้กับผู้อ่าน