Niet Verstrikt in Zen: Om gelukkig te zijn, moet je eerst leren loslaten. Om geluk te vinden, moet je eerst de hand durven openen

Alleen wanneer er geen sporen achterblijven, beseffen we hoe kort de tijd is; met dromen voelt het leven niet koud aan.

Het lijden in het leven is geen goddelijke beschikking,

maar wordt veroorzaakt door de eigen onwetendheid;

het geluk in het leven is evenmin een geschenk van God,

maar wordt gecreëerd door de eigen wijsheid.

▪　**Een gesprek onder de dekens**

"Als de deken ons geen warmte kan geven, en we de deken zelfs met ons eigen lichaam moeten verwarmen, waarom slapen we er dan onder?"

Over deze vraag had de jonge monnik Shi Xing nooit nagedacht. Hij dacht even diep na en antwoordde: "Hoewel de deken ons geen warmte geeft, kan hij wel onze lichaamstemperatuur vasthouden."

Toen hij dit antwoord hoorde, glimlachte Shi Ran instemmend in het donker.

"Onze dagelijkse gebeden en het reciteren van Boeddha's naam zijn als de persoon onder de deken, en de pelgrims die dagelijks naar de tempel komen, zijn als de deken die over ons heen ligt. Zolang we een vurig Boeddha-hart behouden, zal de deken die de massa vertegenwoordigt uiteindelijk door ons verwarmd worden, nietwaar?"

▪　**De visser**

Shi Ran keek een tijdje toe hoe een man een grote vis ving; maar tot zijn verbazing gooide de visser de vis, nadat hij de haak uit de bek had gehaald, direct terug in het water.

Later ving de visser een klein visje, nog geen vijftien centimeter groot, en stopte dit in zijn mandje, waarna hij zijn hengel opborg om te vertrekken. Shi Ran liep de visser achterna.

"Als u niet vist voor het plezier van het vangen, waarom laat u dan de grote vis gaan en houdt u de kleine?"

De visser lachte en antwoordde:

"Als ik die grote vis mee naar huis neem, past hij niet op mijn bord. Bovendien ben ik maar alleen met mijn vrouw; dit is net genoeg om verzadigd te raken zonder te verspillen. Dat is toch precies goed?"

▪　**Het verschil tussen mens en zwijn**

"Waarom zouden we een hek plaatsen?" De oom-monnik Jie Yan leek niet enthousiast over het voorstel van Shi Ran, in tegenstelling tot de anderen.

"Om de wilde zwijnen tegen te houden," zei Shi Ran verbaasd. Hoe kon zijn oom dat niet weten?

"Mag ik je vragen: waarom verbouw ik groenten?" vroeg Jie Yan aan Shi Ran.

"Zodat iedereen kan eten."

"En waarom wroeten die wilde zwijnen in de groenten?"

"Ook om te eten."

"Wat is dan het verschil tussen een mens en een wild zwijn? Beiden moeten eten. Ik verbouw groenten om gegeten te worden, dus wat maakt het uit of een mens ze eet of een wild zwijn?"

｜**Kenmerken van dit boek**｜

Dit boek vertelt vanuit het perspectief van een kleine monnik die in een tempel traint, via korte filosofische dialogen, over de zen-beleving in het dagelijks leven. Het stelt de lezer in staat om wijsheid te vergaren en tegelijkertijd een vermoeide ziel te verwarmen.