I Malavoglia

I Malavoglia is de beroemdste roman van Giovanni Verga en een van de fundamentele werken van het Italiaanse verisme. Gepubliceerd in 1881 als het eerste hoofdstuk van het onvoltooide project 'Ciclo dei Vinti' (De cyclus van de overwonnenen), vertelt de roman de langzame ondergang van de familie Toscano, ironisch bijgenaamd “Malavoglia” (De Onwilligen), in het kleine vissersdorpje Aci Trezza op Sicilië. Aan de hand van de geschiedenis van het huis bij de mispelboom en de boot de 'Provvidenza' bouwt Verga een collectieve tragedie over het lot, armoede en de sociale transformatie van Italië na de eenwording.

Patriarch Padron ’Ntoni leeft met zijn zoon Bastianazzo, schoondochter Maruzza (bijgenaamd “de Lange”) en kleinkinderen ’Ntoni, Luca, Mena, Lia en Alessi. Wanneer de jonge ’Ntoni vertrekt voor militaire dienst, probeert de familie het economische verlies te compenseren door een lading lupinen te kopen voor de wederverkoop. Maar een storm doet de Provvidenza zinken en doodt Bastianazzo, waardoor de familie Malavoglia achterblijft met torenhoge schulden. Vanaf dat moment raakt de familie in een spiraal van ellende, rouw en vernedering: Luca sneuvelt in de Slag bij Lissa, Maruzza sterft aan cholera, Lia ontvlucht het dorp na een schandaal, terwijl de jonge ’Ntoni, onmachtig om zich aan te passen aan het harde en onveranderlijke dorpsleven, vervalt in alcoholisme en geweld, wat hem uiteindelijk in de gevangenis doet belanden.

In tegenstelling tot hem blijft de jongere Alessi trouw aan de traditionele waarden van werk, familie en opoffering. Hij zal het zijn die, met geduld en inspanning, het huis bij de mispelboom terugkoopt, het symbool van de verloren identiteit van de familie Malavoglia. De terugkeer naar het huis betekent echter geen volledige verlossing: Padron ’Ntoni sterft voordat hij er weer in kan trekken, en de jonge ’Ntoni begrijpt dat hij zichzelf inmiddels voorgoed buiten zijn familie en zijn wereld heeft gesloten.

Met I Malavoglia revolutioneerde Verga de Italiaanse roman door een innovatieve verteltechniek. De schrijver ziet af van de alwetende verteller en hanteert het collectieve perspectief van het dorp, gebruikmakend van spreekwoorden, gezegden en het ritme van de Siciliaanse volkstaal. Deze narratieve “onpersoonlijkheid” maakt de roman buitengewoon realistisch en loopt vooruit op veel technieken van de moderne Europese roman. Hoewel het boek aanvankelijk koel werd ontvangen, wordt het tegenwoordig beschouwd als een van de grootste meesterwerken van de Italiaanse literatuur, vaak vergeleken met 'I promessi sposi' van Alessandro Manzoni.

Het werk had een diepe invloed op de Italiaanse neorealistische cinema. In 1948 maakte Luchino Visconti de film 'La Terra Trema', geïnspireerd op de roman, opgenomen in Aci Trezza met echte vissers als acteurs. De film transformeerde de tragedie van de Malavoglia in een krachtige sociale aanklacht en werd een van de meesterwerken van de naoorlogse cinema.