Gevaarlijke liefdes

Gevaarlijke liefdes wordt in deze collectie gepresenteerd als een klassieker over verlangen, status en sociale prestaties. Tegen de achtergrond van salons, provinciale ambities, privékamers en het schitterende stadsleven, stelt het boek de vraag hoe romantiek een strategie wordt en hoe verfijning wreedheid kan verbergen.

Les Liaisons dangereuses (Frans: [le ljɛzɔ̃ dɑ̃ʒ(ə)ʁøz]; Engels: Dangerous Liaisons) is een Franse briefroman van Pierre Choderlos de Laclos, voor het eerst gepubliceerd in vier delen door Durand Neveu op 23 maart 1782. Het werd oorspronkelijk in 1812 in het Engels vertaald en wordt sindsdien alom erkend als een van de belangrijkste vroege Franse romans. Het wordt ook beschouwd als een van de vroegste en beroemdste voorbeelden van een roman à clef, geschreven door Laclos als een nauwelijks verhulde aanval op de Franse aristocratie.

Het is het verhaal van de Marquise de Merteuil en de Vicomte de Valmont, twee amorele minnaars die rivalen zijn geworden en die zich vermaken door anderen te ruïneren, om uiteindelijk elkaar te vernietigen.

Het werk wordt gezien als een weergave van de corruptie en verdorvenheid van de Franse adel kort voor de Franse Revolutie, en daarmee als een aanval op het Ancien Régime, ondanks het feit dat het bijna tien jaar voor die gebeurtenissen werd geschreven. De auteur streefde ernaar "een werk te schrijven dat afweek van het gewone, dat opzien baarde en dat na zijn dood op aarde zou voortleven".

Als briefroman bestaat het boek uit brieven die de verschillende personages aan elkaar schrijven. Met name de correspondentie tussen Valmont en de markiezin vormt de kern van het plot, samen met die van Cécile de Volanges en Madame de Tourvel.

Binnen het thema van de decadente stad, salons en gevaarlijke liefde, toont Gevaarlijke liefdes de genoegens en gevaren van een wereld waarin smaak, geld, reputatie en verlangen voortdurend van masker wisselen.