ไม่เคยมีคำว่าไร้โอกาสสำหรับผู้มีปัญญา: รู้ว่าคุณคือใคร เพื่อเป็นเป้าหมายที่ร้อนแรงที่สุดในการสรรหาบุคลากร

**ต้นฉบับที่อื้อฉาวที่สุดในอเมริกา**

**"สื่อลามก" ที่แท้จริงแล้วคือการเสียดสีอันบริสุทธิ์**

**ได้รับการขนานนามว่าเป็นข้อความต้องห้ามที่มีชื่อเสียงที่สุดในวรรณคดีอเมริกันโดยนักวิชาการ Edward Wagenknecht**

**ถูกแบนเกือบศตวรรษ — ปัจจุบันกลายเป็นหมุดหมายสำคัญของวรรณคดีตลกขบขันของอเมริกา**

*พระราชินีเอลิซาเบธ, เชกสเปียร์, เบคอน และการผายลมเพียงครั้งเดียว สิ่งที่จะตามมาจะทำให้คุณต้องทบทวนทุกอย่างที่คุณเคยคิดเกี่ยวกับ "บุรุษผู้ยิ่งใหญ่" ใหม่หมดสิ้น*

---

ตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อในปี 1880 แต่เขียนขึ้นเมื่อหลายปีก่อนหน้านั้น ผลงานเรื่อง ***1601: Conversation, as it was by the Social Fireside, in the Time of the Tudors*** ของ มาร์ก ทเวน (Mark Twain) ครองตำแหน่งที่แปลกประหลาดในประวัติศาสตร์วรรณคดีอเมริกัน โดยปลอมแปลงเป็นบันทึกประจำวันของพนักงานเชิญจอกเสวยผู้ชราของพระราชินีเอลิซาเบธที่ 1 งานชิ้นนี้จินตนาการถึงการรวมตัวกันในยามเย็นที่ซึ่งเอลิซาเบธ, วิลเลียม เชกสเปียร์, ฟรานซิส เบคอน, เบน จอนสัน, วอลเตอร์ ราลี และเหล่าผู้มีชื่อเสียงในยุคเรเนสซองส์คนอื่นๆ ร่วมวงสนทนาด้วยความหยาบคายอย่างน่าตกใจ — ซึ่งจุดชนวนโดยการผายลมครั้งมโหฬารที่ทำลายความสง่างามในราชสำนัก เป็นเวลาหลายทศวรรษที่มันถูกหมุนเวียนเฉพาะในฉบับพิมพ์ส่วนตัว ถูกกระซิบกระซาบถึงมากกว่าการวางขายอย่างเปิดเผย จนสร้างชื่อเสียงที่เกินกว่าความยาวอันน้อยนิดของมันไปมาก

สิ่งที่ทเวนสร้างขึ้นไม่ใช่สื่อลามก แต่คือ **การผ่าตัดกายวิภาคของความหน้าไหว้หลังหลอก**: การสมมติว่าเหล่านักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ กษัตริย์ นักปรัชญา และวีรบุรุษนั้นดำรงอยู่เหนือสัญชาตญาณธรรมดาของมนุษย์ ด้วยการนำร้อยแก้วสมัยเอลิซาเบธที่สูงส่งมาวางเคียงคู่กับหัวข้อที่ต่ำต้อยที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้ ทเวนไม่เพียงแต่เยาะเย้ยความเจ้าระเบียบแบบวิกตอเรียน แต่ยังรวมถึงสัญชาตญาณในการเทิดทูนอัจฉริยะให้มีความบริสุทธิ์ทางศีลธรรม **มันไม่ได้เพียงแค่ทำให้ผู้อ่านตกใจ แต่มันรื้อถอนแท่นบูชาที่อยู่ใต้เท้าของพวกเขาลงมาด้วย**

---

*"งานลามกที่มีชื่อเสียงที่สุดในวรรณคดีอเมริกัน"* *— Edward Wagenknecht, นักวิชาการ*

---

เนื่องจากกฎหมายเกี่ยวกับสื่อลามก ทำให้ *1601* ยังคงไม่สามารถตีพิมพ์สำหรับผู้อ่านทั่วไปได้จนถึงศตวรรษที่ 20 โดยอยู่รอดผ่านการพิมพ์ส่วนตัวอย่างลับๆ จนกระทั่งมาตรฐานทางกฎหมายที่เปลี่ยนไปในทศวรรษที่ 1960 อนุญาตให้มีการตีพิมพ์ในวงกว้างได้ในที่สุด ประวัติศาสตร์ที่ไม่ธรรมดานี้ได้เปลี่ยนให้มันกลายเป็นเกณฑ์มาตรฐานในการศึกษาเรื่องการเซ็นเซอร์และเสรีภาพในการแสดงออก และปัจจุบันนักวิชาการมักระบุว่ามันเป็นบรรพบุรุษยุคแรกของตลกแนวละเมิดบรรทัดฐาน (transgressive comedy) สมัยใหม่ — ซึ่งคาดการณ์ถึงจิตวิญญาณที่ไม่เคารพยำเกรงของ **underground comix**, วรรณกรรมต่อต้านกระแสหลัก และสแตนด์อัพคอมเมดี้ที่ดึงอารมณ์ขันจากการละเมิดข้อห้ามทางสังคม **มาร์ก ทเวน** ยอมรับว่าเป็นผลงานของเขาในปี 1906 เท่านั้น หลายทศวรรษหลังจากที่เขาแต่งขึ้นเพื่อเป็นแบบฝึกหัดส่วนตัวที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก **François Rabelais**

*คุณจะอ่านมันจบในการนั่งอ่านเพียงครั้งเดียว และคุณจะไม่มองเชกสเปียร์ — หรือแม้แต่ความเลื่อมใสศรัทธาเอง — ในแบบเดิมอีกต่อไป*