หลิวเทา (หกกลยุทธ์)

บทนำผลงาน

ภูมิหลังของผลงาน:
ตามตำนานดั้งเดิม 《หลิวเทา》 เชื่อกันว่าเป็นผลงานของหลวี่ซั่ง (เจียงไท่กง) โดยเรียบเรียงในรูปแบบบทสนทนาระหว่างโจวเหวินอ왕และโจวอู่หวังกับเจียงไท่กงเกี่ยวกับทฤษฎีการปกครองประเทศและการทำสงคราม งานวิจัยสมัยใหม่ส่วนใหญ่ไม่ได้ถือว่าเขียนขึ้นโดยบุคคลในยุคราชวงศ์โจวตะวันตกโดยตรง และมีความเห็นต่างกันเกี่ยวกับยุคสมัยที่แต่งขึ้นจริง ในการอ่านจึงควรทำความเข้าใจทั้งเรื่องความเชื่อดั้งเดิมและข้อโต้แย้งเรื่องยุคสมัยที่แต่ง

เรื่องย่อ:
เนื้อหาทั้ง 6 เล่ม เริ่มต้นจากการปกครองฝ่ายพลเรือน การคัดเลือกบุคลากร และรากฐานของรัฐ จากนั้นค่อยๆ เข้าสู่ระบบการจัดกองทัพ ความรับผิดชอบของแม่ทัพ ภูมิประเทศ ยุทโธปกรณ์ กลยุทธ์รุกและรับ (ฉีเจิ้ง) และการใช้กำลังพลประเภทต่างๆ รูปแบบบทสนทนาทำให้หลักการที่เป็นนามธรรมถูกนำเสนอผ่านคำถามของกษัตริย์และคำตอบของไท่กง

ลักษณะเด่นทางวรรณกรรม:
การถามตอบเป็นข้อๆ รวบรวมทั้งจริยธรรมทางการเมืองและรายละเอียดการปฏิบัติการ ในเวอร์ชันยุคหลังมักถูกอ่านร่วมกับอรรถกถาใน "เจ็ดตำราพิชัยสงคราม" (Wu Jing Qi Shu) ในการอ่านคำอธิบายภาษาปัจจุบัน จำเป็นต้องแยกแยะระบบทหาร มาตราวัด และอาวุธโบราณ และหลีกเลี่ยงการนำคำศัพท์การจัดการสมัยใหม่ไปสวมทับเนื้อหาต้นฉบับโดยตรง

การดัดแปลงในภาพยนตร์และโทรทัศน์

ขณะนี้ยังไม่มีข้อมูลการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์หรือโทรทัศน์

เวอร์ชันและฉบับแปล

เวอร์ชันหลัก:
เวอร์ชันนี้ใช้ชื่อมาตรฐานว่า 《หลิวเทา》 (หกกลยุทธ์) โดยระบุผู้เขียน บรรณาธิการ หรือตามความเชื่อดั้งเดิมว่า "เชื่อกันว่าเป็นของหลวี่ซั่ง; ยุคสมัยที่แต่งจริงยังเป็นที่ถกเถียง" เนื้อหาครอบคลุม: กลยุทธ์พลเรือน (เหวินเทา), กลยุทธ์ทหาร (อู่เทา), กลยุทธ์มังกร (หลงเทา), กลยุทธ์เสือ (หู่เทา), กลยุทธ์เสือดาว (เป้าเทา) และกลยุทธ์สุนัข (ฉ่วนเทา) ชื่อที่นิยมใช้ในการค้นหา ได้แก่ ไท่กงหลิวเทา, หลิวเทา, The Six Secret Teachings

คำแนะนำในการอ่าน:
จุดเน้นของบทนำ 《หลิวเทา》 คือการเข้าถึงเนื้อหาฉบับเต็ม วาทะเด็ด และคำอธิบายภาษาปัจจุบัน เมื่ออ่านตำราพิชัยสงครามเล่มนี้ ควรแยกความแตกต่างระหว่างตัวบทดั้งเดิม อรรถกถายุคหลัง คำแปลภาษาปัจจุบัน และบทคัดย่อในตำราเรียน หากต้องการอ้างอิง ควรกลับไปตรวจสอบที่เนื้อหาฉบับเต็มและบทที่เฉพาะเจาะจง

ผู้เขียนและผลงาน

การระบุตัวตนผู้เขียนต้องระมัดระวัง: หลวี่ซั่งเป็นผู้พูดในการเล่าเรื่องแบบดั้งเดิม แต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นผู้รวบรวมที่สามารถพิสูจน์ได้ ผลงานชิ้นนี้ได้รับสถานะคลาสสิกหลังจากถูกจัดรวมอยู่ใน "เจ็ดตำราพิชัยสงคราม" ในสมัยราชวงศ์ซ่ง เหมาะสำหรับการศึกษาเปรียบเทียบกับเอกสารขุดค้นและตำราพิชัยสงครามอื่นๆ ในยุคก่อนราชวงศ์ฉิน