ดอน กิโฆเต้ แห่งลามันช่า ขุนนางต่ำศักดิ์นักฝัน

ดอน กิโฆเต้ แห่งลามันช่า (Don Quijote de la Mancha) ผลงานชิ้นเอกของ มิเกล เด เซร์บันเตส ซาอาเบดรา เป็นนวนิยายสเปนที่ตีพิมพ์เป็นสองภาคในปี 1605 และ 1615 ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่มีอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมระดับโลกและเป็นรากฐานของนวนิยายสมัยใหม่ โดยบอกเล่าเรื่องราวการผจญภัยของ อาลอนโซ คีฆาโน ขุนนางวัยห้าสิบเศษที่เสียสติจากการอ่านหนังสืออัศวินนับไม่ถ้วน จนตัดสินใจกลายเป็นอัศวินพเนจรภายใต้ชื่อ ดอน กิโฆเต้ แห่งลามันช่า เขาเดินทางไปทั่วภูมิภาคลามันช่าพร้อมกับ ซานโช ปันซา ชาวนาผู้ซื่อสัตย์ที่ทำหน้าที่เป็นอัศวินรับใช้ โดยจินตนาการที่ล้นเหลือของเขาได้เปลี่ยนความจริงให้กลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน: กังหันลมกลายเป็นยักษ์ โรงเตี๊ยมกลายเป็นปราสาท และหญิงชาวนากลายเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์ นวนิยายเรื่องนี้สำรวจการปะทะกันระหว่างอุดมคติกับความจริง ความบ้าคลั่งกับความมีสติ และธรรมชาติของเรื่องแต่ง ผ่านการผจญภัยที่ทั้งขบขันและสะเทือนใจของตัวเอก นำเสนอการสะท้อนที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับสภาวะของมนุษย์

คะแนนความง่ายในการอ่าน: 38.5 (ระดับมหาวิทยาลัย) อ่านยาก