Mama bukt voorover en stapt in de wereld van het kind: Filter de opvoedingspatronen van je gezin van herkomst en word niet het type ouder waar je een hekel aan hebt

Het opvoeden van een kind is een eenrichtingsweg zonder oefenmomenten;

we kunnen alleen leren door te voelen en vooruitgang boeken door te tasten.

► Experts hebben ooit gezegd dat het vierentwintig jaar duurt om een kind op te voeden.

Vierentwintig jaar, wat een lang proces. De ontberingen, vreugde, pijn en zorgen die hiermee gepaard gaan zijn eindeloos...

▎Het "egoïsme" van een kind is niet zijn schuld

Mijn kind is erg egoïstisch; zodra iemand zijn speelgoed aanraakt, schreeuwt hij: "Dat is van mij!"

Kinderen hebben bij de geboorte geen besef van het 'zelf'; ze zijn één met de wereld. Maar een kind vormt onophoudelijk een eigen ik. De leeftijd van 2 tot 3 jaar is de groeifase van zelfbewustzijn. In deze fase verlangen kinderen naar het recht om hun eigen spullen te beheren. Hun favoriete uitspraak is "van mij". Dit is een uiting van het zelfbewustzijn van het kind. Ze onderscheiden zichzelf van anderen door bezit te nemen van hun eigen spullen. Alleen door dit bezit kunnen ze het bestaan van "ik" voelen. Dit is niet wat volwassenen "egoïstisch" gedrag noemen.

▎Vertel het kind dat deze wereld onvolmaakt is

Leer kinderen van jongs af aan om een goed mens te zijn! Zolang ik ze maar goed genoeg bescherm, zullen ze geen slechte mensen tegenkomen.

In het bijzijn van kinderen proberen we vaak de duistere kant van de wereld te verbergen, in de veronderstelling dat ze zo alleen de warmte van de zon ervaren. Maar we staan er niet bij stil: wat moet hij doen als hij op een dag de duisternis onder ogen moet zien nadat hij blindelings de zon heeft geaccepteerd? De wereld zelf is onvolmaakt, met teleurstellingen en lelijkheid die niet aan onze wensen voldoen. Kinderen moeten hiertegen weerstand opbouwen, zodat ze het vermogen hebben om tegenslagen in de samenleving te overwinnen en weten hoe ze zichzelf in de wereld kunnen beschermen.

▎Sta het kind toe kwetsbaar te zijn bij tegenslagen

Huilen is een teken van zwakte, je mag geen kwetsbaarheid tonen, dat is niet goed, je moet leren sterk te zijn.

Wanneer kinderen tegenslagen ervaren of falen, voelen ze zich vanbinnen onrecht aangedaan en hulpeloos. Huilen is dan een volkomen normale reactie. Als we kinderen niet toestaan hun kwetsbare kant te tonen, zullen ze zich niet openlijk naar anderen kunnen uiten en worden ze overdreven competitief en emotioneel vlak. De voorwaarde om een kind sterk te laten worden, is het kind toestaan op jou te steunen. Laat het kind begrip en steun voelen; dan zal hun innerlijk warm worden en hun persoonlijkheid gezonder. Dit is de basis om hen sterk te laten worden.

★ Kenmerken van dit boek: De auteur vertelt elke liefdevolle moeder hoe ze goede methoden kan gebruiken om van haar kind te houden, aan de hand van eigen praktijkervaringen en waargebeurde casussen uit jarenlang onderwijswerk. Dit boek is zowel een opvoedgids als een handboek voor de zelfontwikkeling van moeders.