Geschiedenis van de Chinese democratische beweging: van de Chinese Lente tot de Jasmijnrevolutie

Geschiedenis van de Chinese democratische beweging – van Wang Shiwei’s strijd voor democratie in Yan'an tot de Xidan Democratie-muur” en “Geschiedenis van de Chinese democratische beweging – van de Chinese Lente tot de Jasmijnrevolutie” – twee klassieke delen die een analyse over de tijdperken heen bieden!

Nadat de “Xidan Democratie-muur” door Deng Xiaoping was gebruikt voor onderdrukking, ging de democratische beweging op het vasteland ondergronds. Het ontwikkelde zich tot een nationaal netwerk van pro-democratische organisaties die ondergrondse “volksbladen” uitgaven en bleven groeien.

De democratische gedachtegang verspreidde zich onmiddellijk naar het buitenland. In 1982 lanceerde Dr. Wang Bingzhang, een overzeese student, de “Chinese Lente”-beweging in de VS en richtte de “Chinese Democratische Alliantie” op, wat het begin markeerde van een nieuwe beweging gericht op het omverwerpen van het CCP-regime.

In 1986 brak de “129-studentenbeweging” uit in Hefei en verspreidde zich over het hele land gedurende meer dan een maand. De studentenbeweging in Shanghai was de meest grootschalige, waardoor de zaden van de democratie diep geworteld raakten in campussen en de samenleving. In 1989 ontketenden studenten opnieuw de “Tiananmen-democratiebeweging van '89” tijdens de rouw om het overlijden van Hu Yaobang. Dit verspreidde zich snel over het land en kreeg brede steun van partij-, overheids- en legerinstellingen. Demonstraties telden vaak meer dan een miljoen mensen. Uiteindelijk nam het een “revolutionair” karakter aan dat het CCP-regime bedreigde, waarna Deng Xiaoping het leger opdracht gaf tot een bloedige onderdrukking: het beruchte “Bloedbad van 4 juni” dat de wereld schokte.

Na “4 juni” richtten activisten in ballingschap het “Federation for a Democratic China” op, dat nauw samenwerkte met de “Chinese Democratische Alliantie”. Dit leidde tot een ongekende eenheid tussen de overzeese beweging en hervormingskrachten binnen en buiten het systeem. Helaas stortte dit momentum in door een grote splitsing tijdens een fusiepoging in 1993, waardoor de overzeese beweging in een diep dal raakte.

De binnenlandse beweging is echter nooit verstomd, maar veranderde van koers om te blijven strijden voor democratie!

De protestbeweging van “Falun Gong” verving de overzeese krachten; de “Tiananmen-moeders” eisten de waarheid over 4 juni; advocaten van de “Burgerrechtenbeweging” streden voor rechtsstaat en burgerrechten; de “Chinese Jasmijnrevolutie” moedigde burgers aan om te “wandelen” in stadscentra als protest. Dit alles bewijst dat het hart van de democratische beweging nooit is gestopt met kloppen, wachtend op de terugkeer van de lente!