โทชิชุน (Tu Zichun)

คู่มือนำชมผลงาน

เบื้องหลังผลงาน:
『โทชิชุน』 เป็นเรื่องสั้นสำหรับเด็กที่ตีพิมพ์ในปี 1920 โดยอากุตาคาวะ ริวโนะสุเกะ ได้นำนิทานพื้นบ้านจีนสมัยราชวงศ์ถังเรื่อง 『ตำนานโทชิชุน』 มาดัดแปลง โดยเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจของตัวละครและตอนจบอย่างมีนัยสำคัญ ฉากหลังคือเมืองลั่วหยาง เมืองหลวงของราชวงศ์ถัง เรื่องราวเปรียบเทียบคุณค่าสามประการ ได้แก่ ทรัพย์สมบัติ วิชาเซียน และความเป็นมนุษย์ แม้จะเป็นผลงานที่ตีพิมพ์ในนิตยสารสำหรับเด็ก แต่ความไม่ไว้วางใจในความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่เปลี่ยนแปลงไปตามความมั่งคั่งและความยากจนนั้น ก็สื่อสารไปยังผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่ในยุคเดียวกันด้วย ฉากคลาสสิกของจีนถูกใช้เป็นเครื่องมือในการไตร่ตรองถึงจริยธรรมโดยรักษาระยะห่างจากชีวิตประจำวันของญี่ปุ่นสมัยใหม่

เรื่องย่อ:
โทชิชุนผู้สูญเสียทรัพย์สมบัติและตกอยู่ในความสิ้นหวัง ได้กลายเป็นมหาเศรษฐีถึงสองครั้งตามคำแนะนำของเซียนเท็กกันชิ แต่เขาก็มักจะใช้จ่ายฟุ่มเฟือยจนกลับมายากจนข้นแค้นอีกครั้ง ด้วยความเบื่อหน่ายในความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ถูกกำหนดโดยเงิน เขาจึงปรารถนาที่จะเป็นเซียนและต้องผ่านบททดสอบในการไม่เปล่งเสียงออกมาไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เมื่อบททดสอบดำเนินไป คุณค่าของอารมณ์ความรู้สึกที่โทชิชุนพยายามจะละทิ้งกลับปรากฏชัดเจนขึ้นจากทิศทางตรงกันข้าม ตอนจบไม่ได้ตัดสินเพียงแค่ความสำเร็จหรือความล้มเหลว แต่เป็นการตั้งคำถามว่าต้องสูญเสียอะไรไปจึงจะเป็นเซียนได้

ลักษณะเด่นทางวรรณกรรม:
การบรรยายมีความชัดเจนและเหมือนเทพนิยาย แต่ความมั่งคั่งและการตกต่ำที่เกิดซ้ำๆ แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของค่านิยมเป็นขั้นๆ การพรรณนาเมืองลั่วหยางที่เต็มไปด้วยสีสัน การเปลี่ยนฉากที่รวดเร็ว และภาพหลอนของนรกสร้างทัศนียภาพที่ทรงพลัง และรวมน้ำหนักทางจริยธรรมไว้ที่เสียงสุดท้าย เมื่อทราบถึงความแตกต่างจากต้นฉบับ จะเห็นได้ชัดว่าอากุตาคาวะเน้นไปที่ตอนจบที่เลือกความรักระหว่างพ่อแม่ลูกและชีวิตธรรมดา ผู้บรรยายหลีกเลี่ยงการอธิบายที่ยุ่งยากและแสดงการเปลี่ยนผ่านของคุณค่าผ่านบทสนทนาและฉากที่เห็นภาพชัดเจน ในการเปรียบเทียบกับต้นฉบับ ฉากที่เกี่ยวกับแม่และการเลือกหลังบททดสอบแสดงให้เห็นถึงทัศนะต่อความเป็นมนุษย์อันเป็นเอกลักษณ์ของอากุตาคาวะได้ดีที่สุด

การดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และโทรทัศน์

มีการนำไปดัดแปลงเป็นบทอ่าน ละครเวที และวิดีโอสำหรับเด็ก แต่ยังขาดข้อมูลอิสระที่สามารถยืนยันข้อมูลสำคัญ เช่น ผู้กำกับ ประเทศที่ผลิต นักแสดงหลัก และความแตกต่างจากต้นฉบับในฐานะเวอร์ชันเดียวกันที่แน่นอนได้ ด้วยเหตุนี้ ตารางข้อมูลจึงไม่ได้ระบุข้อมูลการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ที่ไม่ได้รับการยืนยัน

ในการเพิ่มข้อมูลการดัดแปลงในอนาคต จำเป็นต้องไม่รวมแหล่งเสียงการอ่าน ละครกระดาษ (Kamishibai) รายการเพื่อการศึกษา และภาพยนตร์ดราม่าไว้ในหมวด 'การสร้างเป็นภาพยนตร์' เดียวกัน จะต้องยืนยันผู้ผลิตและเนื้อหาของเวอร์ชันเฉพาะก่อนจึงจะสามารถเปรียบเทียบความแตกต่างจากต้นฉบับได้

ฉบับและการแปล

เนื้อหาหลักเป็นภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับ ไม่ใช่บทแปล ฉบับที่เผยแพร่มีทั้งฉบับตัวอักษรและคานะแบบเก่า และฉบับตัวอักษรและคานะแบบใหม่ โดยตัวอักษรและการกำกับเสียง (Rubi) จะแตกต่างกันไปตามต้นฉบับที่ใช้ เนื่องจากเป็นผลงานสร้างสรรค์ที่อิงจาก 『ตำนานโทชิชุน』 สมัยราชวงศ์ถัง จึงต้องเลือกเนื้อหาหลักที่เป็นผลงานของอากุตาคาวะ เพื่อไม่ให้สับสนกับการแปลเป็นภาษาปัจจุบันหรือการแปลต้นฉบับโบราณ

ฉบับที่มีคำอธิบายประกอบเหมาะสำหรับการทำความเข้าใจความสัมพันธ์กับต้นฉบับสมัยราชวงศ์ถังและชื่อเฉพาะ ส่วนการเรียบเรียงใหม่สำหรับเด็กแม้จะใช้ภาษาที่เข้าใจง่ายแต่อาจมีการตัดทอนเนื้อหา หากมีจุดประสงค์เพื่ออ่านสำนวนภาษาของอากุตาคาวะเอง ควรเลือกต้นฉบับที่ได้รับการตรวจสอบชำระแล้วมากกว่าฉบับเรียบเรียงใหม่

ผู้เขียนและผลงาน

ความสัมพันธ์ระหว่างผู้เขียนและผลงาน:
อากุตาคาวะไม่ได้เพียงแค่นำนิทานคลาสสิกมาเล่าใหม่ แต่เขาได้ปรับโครงสร้างความโหดร้ายและผลลัพธ์ทางศาสนาของต้นฉบับให้เป็นเรื่องราวทางจริยธรรมที่เข้าถึงผู้อ่านสมัยใหม่ แม้จะเป็นผลงานสำหรับเด็กเช่นเดียวกับ 『ใยแมงมุม』 (The Spider's Thread) แต่ความไม่ไว้วางใจในมนุษย์เพราะเรื่องเงินและการปฏิเสธที่จะละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกก็เป็นคำถามที่เปิดกว้างสำหรับผู้อ่านที่เป็นผู้ใหญ่ด้วย ในฐานะที่เป็นประตูสู่การทำความเข้าใจวิธีการทางวรรณกรรมของอากุตาคาวะในการดัดแปลงวรรณกรรมคลาสสิก เรื่องสั้นนี้ถือว่ามีตำแหน่งที่สำคัญ ตอนจบที่วางความเป็นมนุษย์ไว้เป็นคุณค่าที่ควรเลือกมากกว่าจะเป็นจุดอ่อน แสดงให้เห็นถึงระยะห่างในการสร้างสรรค์จากต้นฉบับ