สมบัติของชาติ: ตี๋เหรินเจี๋ย

【รัชทายาทสิ้นพระชนม์กะทันหัน × ทูลทัดทานอย่างตรงไปตรงมา × เขย่าขวัญวังหลวง × กอบกู้ลู่หลิง】

ตี๋เหรินเจี๋ย เขาคือขุนนางคนสำคัญอันดับหนึ่งของบูเช็กเทียน และยังเป็นขุนนางที่มีความดีความชอบสูงสุดในการกอบกู้ราชวงศ์ถัง

เหตุใดทั้ง "ฝ่ายชิงบัลลังก์ถัง" และ "ฝ่ายกอบกู้ถัง" ที่ดูเหมือนน้ำกับไฟ กลับให้ความสำคัญและเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างยิ่ง?

ชีวิตของเขาซ่อนปริศนาไว้กี่ประการกันแน่?

【บูเช็กเทียนผู้มีนิสัยขี้ระแวงและกำจัดศัตรูอย่างไร้ความปราณี เหตุใดจึงมอบความไว้วางใจให้ตี๋เหรินเจี๋ยเพียงผู้เดียว?】

【ตี๋เหรินเจี๋ยผู้ได้รับการหล่อหลอมด้วยวัฒนธรรมขงจื๊อมาอย่างลึกซึ้ง เหตุใดจึงกลายเป็นมือขวาในการชิงบัลลังก์ถังเพื่อสถาปนาราชวงศ์โจวของบูเช็กเทียน?】

ในปีจิ่วซื่อที่หนึ่ง (ค.ศ. 700) ตี๋เหรินเจี๋ยถึงแก่อสัญกรรมอย่างกะทันหัน ณ จวนในเมืองลั่วหยาง เมื่อข่าวร้ายเข้าสู่พระราชวัง บูเช็กเทียนในวัย 77 พรรษาทรงหลับพระเนตรลงด้วยสีหน้าเหม่อลอยและไม่ตรัสสิ่งใดเลย หลังจากนิ่งเงียบอยู่นาน น้ำตาสองสายก็ไหลออกจากหางตา ผ่านรอยเหี่ยวย่นบนโหนกแก้ม หยดลงบนฉลองพระองค์มังกร บูเช็กเทียนทรงฝืนพระวรกายที่ประชวร โดยมีมหาดเล็กประคอง ค่อยๆ ก้าวย่างอย่างสั่นเทาไปยังท้องพระโรง พระนางเคลื่อนไหวขาทั้งสองข้างอย่างยากลำบาก พระเศียรสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ม่านมุกบนพระมาลาส่งเสียงกระทบกัน ริมฝีปากที่แห้งผากขยับเบาๆ เสียงม่านมุกนั้นไม่ดังนัก แต่มหาดเล็กยังพอได้ยินประโยคที่บูเช็กเทียนพึมพำซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า: "ราชสำนักว่างเปล่าแล้ว!"

หนังสือเล่มนี้เขียนถึงตี๋เหรินเจี๋ยตั้งแต่วัยเยาว์ เริ่มเข้าสู่เส้นทางรับราชการ จนเริ่มฉายแวว และชีวิตที่ขึ้นลงในวังวนอำนาจ ชีวิตของเขาเรียกได้ว่ามีทั้งรุ่งโรจน์และตกต่ำ ผ่านอุปสรรคมานับไม่ถ้วน เขาคือตำนานและยิ่งไปกว่านั้นคือปริศนา ผู้เขียนอาศัยความรู้ด้านวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ที่ลึกซึ้ง คลี่คลายม่านหมอกที่ทับซ้อน ด้วยสำนวนที่คมคาย ตลกขบขัน และลุ่มลึก เพื่อตีความชีวิตของตี๋เหรินเจี๋ยอย่างรอบด้านและน่าประทับใจ