ความทรงจำในชีวิตช่วงปลายราชวงศ์หมิงของจางไต้อี้: ฉบับรวมเล่ม "เต๋าอันเมิ่งอี้" (ความฝันในอดีตของเต๋าอัน) และ "ซีหูเมิ่งสวิน" (ตามหาฝันที่ทะเลสาบซีหู)

v งานเขียนของจางไต้อี้ขึ้นชื่อเรื่องความเรียบง่ายและสุขุมเยือกเย็น แทบไม่มีการแสดงอารมณ์ใดๆ แต่ในความสงัดเงียบนั้นกลับทรงพลังและสะเทือนใจยิ่งนัก การระบายความเจ็บปวดจากการสูญสิ้นบ้านเมืองและความโศกเศร้าต่อความร่วงโรยของอาณาจักร ได้กลายเป็นท่วงทำนองหลักของผลงานทั้งสองเรื่องอย่าง "เต๋าอันเมิ่งอี้" และ "ซีหูเมิ่งสวิน"

ผลงานที่แพร่หลายที่สุดของจางไต้อี้คือ "เต๋าอันเมิ่งอี้" (Tao'an Mengyi) ซึ่งเขียนขึ้นหลังจากปีเจี่ยเซิน (ช่วงต้นของการเร้นกาย) จางไต้อี้ในฐานะผู้ตกค้างจากราชวงศ์เก่า ได้ย้อนรำลึกถึงประสบการณ์ที่เคยเห็นและได้ยินก่อนที่บ้านเมืองจะล่มสลาย โดยบรรยายผ่านแง่มุมต่างๆ เช่น อาหาร การท่องเที่ยว โบราณวัตถุ ละคร สวน ทักษะฝีมือ ดอกไม้ที่อยู่อาศัย และบุคคลสำคัญ สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิตและวัฒนธรรมของเจียงหนาน ซึ่งมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และศิลปะอย่างสูงยิ่ง อีกทั้งเขายังเชี่ยวชาญในการใช้ภาษาที่สละสลวยดั่งกวีนิพนธ์เพื่อจับลักษณะเด่นของบุคคล สร้างบรรยากาศที่เรียบง่าย สะอาดตา และอบอวลไปด้วยสุนทรียภาพ

ส่วน "ซีหูเมิ่งสวิน" (Xihu Mengxun) เป็นงานเขียนประเภทความเรียงสั้นเกี่ยวกับขุนเขาและสวน นอกจากจะบรรยายภาพทิวทัศน์ของทะเลสาบซีหูแล้ว ยังเน้นไปที่เรื่องราวทางประวัติศาสตร์และเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่เกี่ยวข้องอย่างลึกซึ้ง ถือได้ว่าเป็นหนังสือแนะนำการท่องเที่ยวเชิงลึกของซีหู "ซีหูเมิ่งสวิน" คือผลงานที่จางไต้อี้ใช้ระบายความเจ็บปวดต่อบ้านเกิดเมืองนอนผ่านความผูกพันและการโหยหาอดีตที่ยังคงวนเวียนอยู่ในความฝัน