À la recherche du temps perdu (Op zoek naar de verloren tijd) is een monumentaal werk uit de Franse literatuur, geschreven door Marcel Proust. Gepubliceerd tussen 1913 en 1927, bestaat het uit zeven delen: Du côté de chez Swann, À l’ombre des jeunes filles en fleurs, Le Côté de Guermantes, Sodome et Gomorrhe, La Prisonnière, Albertine disparue en Le Temps retrouvé.
De roman vertelt de herinneringen van de verteller, die vaak wordt beschouwd als het evenbeeld van Proust zelf. Via het onvrijwillige geheugen — met name de beroemde scène van de madeleine — verkent de auteur het verstrijken van de tijd, menselijke emoties, liefde, jaloezie, kunst en de aristocratische en burgerlijke samenleving van zijn tijd.
Het werk staat bekend om zijn zeer verfijnde stijl en lange, muzikale zinnen. Proust probeert aan te tonen hoe herinneringen en gewaarwordingen het mogelijk maken om het verleden terug te vinden en de ware betekenis van het leven te begrijpen. Meer dan een gewone roman is À la recherche du temps perdu een diepgaande reflectie op het geheugen en de menselijke conditie.
Miva, de volgende manier van lezen na het luisterboek
Luister zoals bij een luisterboek en stel op elk moment al je vragen.
Start Miva's verhaalMiva leest niet alleen voor. Miva blijft uitleggen op basis van jouw vragen.