Overheidsdocumenten en Toespraken van Leiders over de Revolutionaire Volkspartij van Binnen-Mongolië (Deel 2)

De houding van de Chinese Communistische Partij (CCP) tegenover Binnen-Mongolië en de "Revolutionaire Volkspartij van Binnen-Mongolië" (afgekort als "Neiren-partij") heeft verschillende cruciale veranderingen ondergaan.

In oktober 1925 werd de "Neiren-partij" opgericht met krachtige steun van de "Mongoolse Revolutionaire Volkspartij", de regeringspartij van de Volksrepubliek Mongolië, en de Komintern. De CCP sprak destijds ook haar steun uit voor het recht op zelfbeschikking van de Binnen-Mongoolse natie en moedigde de partij aan om te strijden voor zelfbeschikking. In de in 1935 gepubliceerde <Verklaring van de Centrale Regering van de Chinese Sovjet aan het Volk van Binnen-Mongolië> werd zelfs gesteld: "De natie van Binnen-Mongolië kan zich naar eigen goeddunken organiseren, zij heeft het recht om volgens haar eigen principes haar leven in te richten, haar eigen regering te vormen, en zij heeft het recht om een federale relatie met andere naties aan te gaan of zich volledig af te scheiden." Echter, nadat de CCP de macht had gegrepen en de situatie in de jaren zestig stabiliseerde, veranderde de houding drastisch. De "Neiren-partij" werd gebrandmerkt als een "etnisch-separatistische partij". Dit werd gebruikt als voorwendsel om de Mongoolse elite in Binnen-Mongolië te zuiveren en Mongoolse burgers te vervolgen. Tussen 1967 en 1969 werden bijna 500.000 mensen uit Binnen-Mongolië vervolgd, wat de vitale kracht van de Mongoolse natie zwaar beschadigde.

In 1969, voor de opening van het "Negende Congres" (het negende Nationaal Congres van de CCP), trokken steeds meer vervolgde mensen naar Peking om hun beklag te doen. Om het congres soepel te laten verlopen, vaardigde het Centraal Comité de "522-richtlijn" uit, die opriep tot eerherstel voor de goeden die onterecht waren getroffen in het incident rond de zuivering van de "Neiren-partij". De politieke wind in Binnen-Mongolië draaide op slag. Samen met het na het congres uitgevaardigde "828-bevel", dat revolutionaire comités in de grensgebieden opriep zich voor te bereiden op (Amerikaanse en Sovjet-)agressie, werd de eerdere propaganda gericht op het "opgraven van zwarte lijnen" en het "zuiveren van giftige invloeden" bij de Mongolen vervangen door oproepen dat "Binnen-Mongolië zich in de frontlinie van de oorlog bevindt" en "eenheid tegen de buitenwereld".

Deze verandering is bijzonder duidelijk in overheidsdocumenten en toespraken van leiders: het autoritaire regime van de CCP heeft een karakter van "bestuur door mensen", waarbij toespraken van hoge functionarissen vaak verschijnen in de vorm van "adviezen", "commentaren" en "instructies", maar in feite de wil van de regering vertegenwoordigen met een onweerstaanbaar karakter. De wending in documenten en toespraken betekende een wending in het gehele nationale beleid.

Dit boek bevat officiële documenten van de Chinese regering en toespraken van talrijke CCP-leiders uit de periode van het Neiren-partij-incident. Het werk bestaat uit twee delen, opnieuw getypt en opgemaakt op basis van historisch materiaal; het tweede deel bevat documenten van juli 1969 tot de late periode van de Culturele Revolutie, inclusief verslagen van bijeenkomsten van petitiegroepen, besluiten tot eerherstel en kennisgevingen van eerherstel.

De volledige serie "Archieven van de Culturele Revolutie in Binnen-Mongolië" bestaat uit vijf boeken, waaronder ook de toespraken van Generaal Teng Haiqing over de Neiren-partij (drie delen), het verzamelen van historisch bewijs en sociale mobilisatie (twee delen), het rapport over slachtoffers in de Tumote Right Banner (één deel) en de registers van slachtoffers en daders in het Militair District Binnen-Mongolië (één deel).