Kapotte Opvoeding: De kortste bloedverwantschap, de verste hartsafstand

Overmatige liefde voor de volgende generatie is eigenlijk ook een ziekte.

【Verwennen staat gelijk aan psychologisch geweld】

Verwennen komt in twee vormen voor: de ene is de 'controlerende' verwennerij, waarbij ouders het kind zien als een "kopie" van henzelf en hopen dat het kind een verlengstuk wordt van hun onvervulde wensen. De andere vorm is de 'toegeeflijke' verwennerij, waarbij ouders zich opstellen als de "ondergeschikte" van het kind, de bevelen van het kind opvolgen en alles opofferen. Ongeacht het type verwennerij, het zal het leven van het kind ruïneren.

【Hoe kijkt u op de juiste manier naar de relatie met uw kind?】

▪ In het dagelijks leven

Ouders moeten hun kinderen vaker aanmoedigen om deel te nemen aan groepsactiviteiten. Tijdens het proces kan het kind zijn eigen waarde ervaren; dit is ook een goede manier voor hem om zichzelf te leren kennen.

▪ Tijdens gesprekken met het kind

Luister aandachtig en antwoord oprecht. Behandel hem niet laconiek omdat hij nog een kind is, anders zal hij in de toekomst mogelijk niets meer met u delen.

▪ Wanneer het kind een fout maakt

Begin niet direct met een verhoor of berisping, maar probeer eerst te begrijpen wat er is gebeurd. Overweeg hoe u de fout van het kind kunt corrigeren terwijl u ervoor zorgt dat zijn zelfrespect niet wordt geschaad en zijn vermogen om goed van kwaad te onderscheiden wordt vergroot.

【Als u wilt dat uw kind een bepaald type mens wordt, moet u dat type ouder zijn】

Het kind ziet elk woord en elke daad van de ouder. Wanneer sommige ouders hun kind berispen, zal het kind onmiddellijk reageren: "Dat deed jij toch ook?" Geconfronteerd met zo'n wedervraag staan ouders vaak met de mond vol tanden.

Sommige ouders snauwen hun kind vaak toe: "Ga snel lezen", terwijl ze zelf niet doorhebben dat ze op dat moment comfortabel op de bank liggen tv te kijken! Kan een kind zich op die manier nog wel concentreren op zijn studie in zijn kamer?

★ Kenmerken van dit boek

De tijden veranderen voortdurend en de kanalen waarlangs kinderen nieuwe dingen oppikken worden steeds breder. In deze situatie moet de opvoedingsstijl van ouders mee-ontwikkelen, de maatschappelijke ontwikkelingen begrijpen en de sterke en zwakke punten van het kind herkennen. De oude methode van "wie niet horen wil, moet voelen" past niet meer bij deze tijd; ouders moeten blijven leren en redelijkere manieren gebruiken om hun kinderen op te voeden.

Om ouders te helpen de fout van het "overmatig vertroetelen" te voorkomen, vat dit boek veel klassieke opvoedingsmethoden samen. Op basis van casusanalyses worden effectieve oplossingen aangedragen, zodat lezers hun opvoedingsvaardigheden kunnen verbeteren door middel van systematische reflectie!